δε γκάνι.

συμβουλές όταν σε ακουμπάνε με πιστόλι στο κρόταφο

τρόπος διαφυγής πρώτος.

με αργές κινήσεις σηκώνουμε το χέρι που αγαπάμε περισσότερο και που μπορούμε να χειριστούμε καλύτερα.εννοώ ,πως αν είμαστε αριστερόχειρες σηκώνουμε το αριστερό ,ενώ αν δεν είμαστε αριστερόχειρες σηκώνουμε το δεξί.αν είμαστε αμφίχειρες και μπορούμε να χειριστούμε εξίσου καλά και τα δυο μας χέρια, καλό θα ήταν να χρησιμοποιήσουμε το χέρι με το οποίο αυνανιζόμαστε συνήθως, μιας και το χέρι αυτό μας έχει προσφέρει πολλές ικανοποιήσεις και ελπίζουμε πως θα το κάνει για ακόμα μια φορά.

σηκώνουμε λοιπόν το χέρι που αποφασίσαμε και με αργές κινήσεις αρχίζουμε να χαϊδεύουμε το ξένο χέρι.ξεκινάμε να μιλάμε αργά καθαρά και τρυφερά χωρίς να κοιτάξουμε τον άνθρωπο με το πιστόλι.του εξηγούμε πως όλα λύνονται και πως δεν χρειάζονται υπερβολές. πως ένα όπλο στον κρόταφο είναι μια ακραία επιθετική συμπεριφορά και του δίνουμε λόγους ορθολογιστικούς, για να μην επιμείνει. σιγά σιγά αρχίζουμε την επίκληση στο συναίσθημα.σχεδόν πάντα πιάνει.αλλά όχι δάκρυα.μόνο λέξεις.του εξηγούμε πως η μαμά του δε θα ήταν καθόλου περήφανη γι αυτόν αν ήξερε πως παίζει με όπλα και πως έχει δολοφονικές τάσεις.του μιλάμε  για τη θερμοκρασία και την υγρασία των φυλακών και τονίζουμε πως εκεί μέσα θα αναγκαστεί να κάνει παρέα με ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με αυτόν. με εγκληματίες που θα του μιλάνε άσχημα και πως όταν θα βγει από εκεί μέσα, θα είναι ένα μηδενικό με πόδια απέναντι στη κοινωνία.προσοχή.όλα αυτά πρέπεινα ακουστούν καλοπροαίρετα και ο τόνος που λέγονται φιλικός. σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να νευριάσουμε τον άνθρωπο με το πιστόλι περισσότερο απ όσο είναι ήδη.σκοπός μας είναι να νοιώσουμε το πιστόλι να χαλαρώνει στον κρόταφό μας και να απομακρύνεται αργά από τον στόχο του.δηλαδή απο εμάς.

τρόπος διαφυγής δεύτερος.

βγάζουμε με αργές κινήσεις το κινητό μας από τη τσέπη και χωρίς να δίνουμε την παραμικρή εντύπωση ανησυχίας.μπαίνουμε στα μηνύματά μας και συντάσσουμε ένα καινούριο.πληκτρολογούμε κάτι του τύπου "<3" ή κάτι του τύπου " :) ".
προσπαθούμε να φανούμε συμπαθητικοί και χαριτωμένοι μέσω των μηνυμάτων μας στο άνθρωπο που μας απειλεί.καλό θα ήταν να μη γράψουμε κάποιου είδους κειμένου και να περιοριστούμε σε εικονικά ιμότιονς.αυτό θα το συμβούλευα μιας και η ερμηνεία των μηνυμάτων είναι περίεργη υπόθεση. δεν περιέχουν καμία ακουστικότητα και μπορούν να ερμηνευτούν απο διαφορετικούς ανθρώπους με διαφορετικούς τρόπους και αυτή η στιγμή σίγουρα δεν πρέπει να ρισκάρουμε. δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παρερμηνευτούν οι φιλικές μας προθέσεις από τον άνθρωπο με το πιστόλι.όταν στείλουμε το μήνυμα θα ακουστεί ο ήχος από το κινητό που θα χτυπήσει.το χέρι του θα κατέβει μηχανικά για να τοπιάσει και εμείς ελπίζουμε οτι αφού το κάνει θα χαμογελάσει γλυκά σε εμάς, μετανιωμένος από τη συμπεριφορά του.

τρόπος διαφυγής τρίτος
και τελευταίος.

αυτός ο τρόπος διαφυγής είναι αρκετά διαφορετικός από τους άλλους.απαιτεί απο εμάς μια άλλη κοσμοθεωρία απο αυτήν που μέχρι τώρα εφαρμόζαμε σε όλα τα χρόνια της ζωής μας. αυτός ο τρόπος διαφυγής, μας θέλει έτοιμους να συμφιλιωθούμε με τη μοίρα και να γειώσουμε την σημασία του αισθήματος επιβίωσης που μια ζωή μας στοιχειώνει.
ο τρόπος αυτός έχει να κάνει
με μια μόνο κίνηση και με μια μόνο λέξη.
γυρνάμε και κοιτάμε τον άνθρωπο με το όπλο στα μάτια. τόσο βαθιά όσο να νοιώσουμε τους εγκεφάλους μας να ενώνονται.με καλή άρθρωση και δυνατή φωνή του λέμε αργά
"πάτα"
τώρα ναι, το αποτέλεσμα είναι μεγάλη κουβέντα.
μπορεί να πατήσει τη σκανδάλη,
αλλά μπορεί και όχι.

η εντύπωση που μπορείς να δώσεις σε κάποιον πως είσαι έτοιμος να πεθάνεις, δίνει την εντύπωση στον ίδιο τον θάνατο, πως δε χρειάζεται να σε αγγίξει.η αποδόμηση της ύπαρξης και η συμφιλίωση με το εφήμερο, είναι ο μοναδικός τρόπος να ζήσεις χωρίς να πεθάνεις, μια μικρή στιγμή θανάτου.ο θάνατος είναι το μόνο αίσθημα που δεν μπόρεσε κανείς να το βιώσει ζωντανός

οι τρόποι διαφυγής έχουν να κάνουν με την απόδραση μας απο μια γενικότερη ανεπιθύμητη κατάσταση,
αν μετατρέψουμε το ανεπιθύμητο στοιχείο σε κάτι, όχι αναγκαστικά επιθυμητό, αλλά αδιάφορο, τότε ίσως να μπορέσουμε να νοιώσουμε στα αλήθεια αυτό που λέμε, ζωή.
το ρίσκο, είναι η μοναδική ουσιαστική αντιμετώπιση στο σκοτάδι της καθημερινότητας.
αν το ρίσκο τονομάζεις τρέλα

ας γίνουμε τρελοί
αν το ρίσκο τονομάζεις αυτοκτονία
καλύτερα άνθρωποι να αυτοκτονούν, παρα να σκοτώνονται
κι όπως έλεγε ένα στένσιλ, στη γειτονιά μου κάποτε

αφού δεν αυτοκτονείς
γιατί δε ζεις;

ex ουσία.

έχω καταφέρει

ώρες τώρα να κρατήσω το στόμα μου

σε μια μισάνοιχτη κατάσταση

ή και μισόκλειστη κατάσταση ανάλογα

πως το βλέπεις.

Έτσι έχω καταφέρει να βγάζω ημιτελείς λέξεις

από μέσα.

μισοτελειωμένες ή μισοξεκινημενες.

Έτσι έχω καταφέρει

να αφήνω τη φαντασία των ακροατών μου

να κινηθεί ελεύθερα στο χώρο.

Έχω καταφέρει να λέω αυτό που θέλω 

με έναν τρόπο που δίνει την ευκαιρία

στους ακροατές μου να καταλαβαίνουν

ο,τι θέλουν αυτοί να καταλάβουν

αν θέλουν να το καταλάβουν και για όσο.

ετσι εχω καταφέρει να 

αποστασιοποιηθώ στο περίπου

από την επικοινωνία μου με τους ακροατές μου

μιας και απο τη στιγμη που

υποθέτουν αυτο που λεω και δεν το ακούνε

δημιουργείται ενας οριοθετημένος διάλογος.

Έτσι έχω καταφέρει 

να δημιούργησω χάσμα ανάμεσα σε μένα 

και τους ακροατές μου

δημιουργώντας τους την περιέργεια του τι είναι αυτό

που λέω τελικά

και πόσο καλά μαντέψατε τις λέξεις που χρησιμοποίησα.

Ετσι έχω καταφέρει να εξιταρω τους ακροατες μου

και να αναρωτιούνται πόσο καλά με ξέρουν 

και αν καταλαβαίνουν όντως αυτο που θέλω να πώ.

Έτσι έχω καταφέρει

να έχω το πάνω χέρι στη σχέση μου με τους ακροατές μου

και να τους δημιουργώ μια κάποια νευρικότητα

μιας και νοιώθουν στο περίπου

εκτεθειμένοι απέναντι μου.

Έτσι έχω καταφέρει να τους επηρεάζω ψυχικά

με έναν τρόπο που δεν μπορούν ακριβώς να με κατηγορήσουν

αφού αυτοί επέλεξαν να μπουν σαυτη τη διαδικασία

χωρις εγώ να αναγκασω κανέναν.

Έτσι έχω καταφέρει να είμαι χειριστική και αθώα ταυτόχρονα

και οι ακροατές μου γεμάτοι με απορία και σύγχυση.

κλείνω το στόμα μου

αυτή  η συνειδητοποίηση δε μου ταιριάζει

τα παιχνίδια εξουσίας 

μετατρέπουν το συναίσθημα σε έμμονη ιδέα

και αυτό δεν είναι και πολύ καλή ιδέα

εκτός κι αν θέλεις να ζήσεις καμία σαπουνόπερα

ωραιες και οι σαπουνοπερες

αλλα καποια στιγμη βαριέσαι.

γάτες και νιπτήρες.

πήγα στον νιπτήρα και έπλυνα τη μούρη μου

μαλακίες περιττές κινήσεις

το ξενύχτι έχει διεισδύσει μέσα στους πόρους

κι εγώ έχω πορωθεί με το ξενύχτι

οι γατες καυλωνουνε εξω απο το παράθυρο

και ουρλιάζουν

τα νεύρα μου σήμερα

ειναι αυξημενα

τακουω και τα λεω μόνη μου

σεμένα

μαλάκα αποκλείεται αυτές ναναι γάτες

σίγουρα ειναι οργασμός

νοιωθω ενα μουδιασμα

στο κεφάλι μου μέσα

δε ξερω τι μου γίνεται λέω

δε ξερω τι μου γίνεται ρε ξαναλέω

ξέρεις 

τέτοια απο εκείνα τα ετσι

που λεμε δυνατά για να τ ακουσουμεστω

στον δρόμο το νιαούρισμα έσβησε

μπορεί ναταν γάτα

μπορεί να ηταν γυναίκα

αλλά μπορεί ναταν και το κεφάλι μου

τηλέφωνο πάλι 

ελα είμαι εκει πάω

σφηνάκια δυο

δε πινω ξίδια τακοψα μεγάλε

ελα ρε που τα κοψες

κατάλαβες; τους λέω δε πίνω ξίδια

δε με πιστεύουνε βάζουν σφηνάκια

και μετα εγώ αναγκάζομαι να τα πιω

για να μην είμαι κιαγενής

γυρνάω και οι γάτες 

έχουν εκσεφτονιστει τελείως

το ζουν μπροντγουευ

πήγα στο νιπτήρα κι έπλυνα τη μούρη μου

ευτυχώς σκέφτηκα

που δεν ήταν στο μυαλό μου όλο αυτό

και για μια στιγμή

έκανα να τις ακούσω

μπα

γυναίκα είναι.

he.

η φαςη είναι αποχή
απο x
F(x) = τίποτα
τί ποτά;
ρε αι στη F(x)

χαμός.

μου πεσε ο δίσκος χάμω

γελάω και πέφτω μεθυσμένη χάμω

γελάω και πέφτουν οι σταγόνες της βρόχας χάμω

γελάω και τα άπλυτα τα ρούχα μαζεύτηκαν πολλά στη γωνία χάμω

γελάω και σου γράφω μα μετά το κινητό ταφήνω χάμω

γελάω και με πήρε ο ύπνος στα πατώματα χάμω

γελάω και τις συνέπειες του λάθους σου τις παρατάω χάμω

γελάω και την σχέση πάθους σου την βρίσκω χάμω

γελάω και τη μαζεύω τη βάζω στη τσέπη του μπλου τζιν χάμω

γελάω και παραγγέλνω για πρώτη φορά τζιν μα το χύνω χάμω

γελάω και χορεύω σαν να μην υπάρχει αύριο στο χωροχρόνο χάμω

γελάω μα το αύριο υπάρχει και με βρίσκει μένα κεφάλι χάμω

γελάω από το χανγκοβερ κουμπώνω ένα ντεπον που πρώτα πέφτει χάμω

γελάω και αναρωτιέμαι πως περνάς κιαν είσαι σκόρπιος χάμω

γελάω από το τάιμινγκ που επιμένει να μας ρίχνει χάμω

γελάω και το καλύτερο είναι πως συνεχίζω να σε σκέφτομαι και να χαμο

γελάω.

όντως.

κατηγοριοποίηση

σε κάθε κατηγορία με πίεση

χωρίς ποίηση κατά της αποποίησης πόνου

παραποίηση της κάθε δήλωσης

της κάθε ίωσις

συναισθηματικής αναισθησίας

μέσω οποιασδήποτε ουσίας

απουσίας μέρες τόσες

πόσες λέξεις καμία γνώση

διάγνωση προβλήματος 

αποτέλεσμα η απόγνωση

τέλεσα βιομηχανική γραφή

εργοστασίου από του οποίου

απελασα μεγάλη ποσότητα σεροτονίνη

από τον οργανισμό μου

και χωρίς τίποτα να μου χει μείνει

μ αποτελείωσα

θέλω να γλείψω τα πιο σκοτεινά σημεία της σκιάς σου

σ αποτελείωσα.

ένας στο αποδίπλα σκαμπό

φώναξε πως

"όποιος δεν έχει πονέσει

καλά να πάθει"

όντως

μου πεσε η κάφτρα στο μπούτι από τα γέλια

τελευταίο πλάνο 

                  πάνω στο καλσόν μου

που τουφυγενας 

πόντος.

ποτέ δε μαρεσε και πολύ αυτό το καλσόν

παρεμπιπτόντως.

*

θάθελα να σε πάρω ένα τηλέφωνο
αλλά η φωνή σου δε μου λειψε καθόλου
σε σχέση μόλα τάλλα.

λιώνουν.

ξύπνησα και πάλι πέντε παρα τέταρτο

αουα

σκέψη που ορίζεται λέξη με τη λέξη

έλξη που δε χρειάστηκε περιττή σκέψη

μια μπύρα που σε μέθυσε πιο πολύ αποτι νόμιζες

βουτάω στο μυαλό σου

και το βρίσκω να με σκέφτεται

δέκα λεπτά μετά

ακόμα είναι πέντε παρατεταρτο

                                   τετ α τετ με τον ήλιο 

βγήκα απο το σπίτι

        ο κόσμος φορά

για μια ακόμα φορά γυαλιά ηλίου

ο έρωτας τυφλώνει

είκοσι λεπτά μετά και η ώρα είναι 5παρατεταρτο

προσπέρασα μια γριά

πουταν

με το ένα πόδι στο έδαφος

με το άλλο πόδι στον τάφο

                               τα φόντα
ίσα ίσα που τα τηρούσε.

γιατί το λέω αυτό;

έτσι
και με κάτι τέτοια

ο λόγος μου έχει

έναν λόγο παραπάνω για να λέγεται

τι ώρα είναι ρωτάει η γρια

κοιτάω/5 παρα τεταρτο λεω

χτύπησε το τηλέφωνο

κιένα δεκάλεπτο μετά η ώρα είναι 5 παρα 5

κέρνα 

ω χαμόγελα

άλλωστε λικά

είμαι πάντα καλά 

εκτός από κάποιες φορές που είμαι καλύτερα

έξι το απόγευμα πλέον

κόσμε φόρα τα γυαλιά σου

αλλάζω τα μότα σου

όλα τα ωραία κάποτε τε
όλα τα ωραία κάπου  τε
λειώνουν.

κο μπλε.

άπνοια ύπνου αϋπνία

μια ώρα 

δυο ώρες

τρεις

το ένα και το ίδιο.

θα κάνω ένα τσιγάρο και μετά θα κοιμηθώ

θα κοιμηθώ αλλά θα κάνω πρώτα ένα τσιγάρο

και πάει 

κλαίγοντας.

αλλά το κρεβάτι ,κρεβάτι

άλλοι πνίγονται στις μπλε θάλασσες

και μας μας

τρώνε τα ψυχολογικά μας

ή καλύτερα τα ψυχοπαράλογά μας.

τρία λεπτά ακόμα και

δυο ανάσες

εγώ εισπνέω εδώ

εσύ εκπνέεις την ανάσα μου εκεί.

τρία δυο ένα 

μείον μια νύχτα

μείον δυο 

και τρεις

ξυπνάς το πρωί άλλος

το βράδυ είσαι πάλι εσύ

έμπλεξα

μπλέκω μπλεκό κομπλέ μπλε.

μπλε θάλασσες

μείον μια ώρα

μείον δυο ανάσες

μείον τρία τσιγάρα

μείον

ένα καρο άνθρωποι

που δε πρόλαβαν βγούνε στη στεριά.

κι εμείς που ξέρουμε κολύμπι

υποτίθεται

πνιγόμαστε στις σκέψεις μας.

ΠΑράλληλη πραγματικότητα

ΠΑράλογη παλίρΡΟΙΑ

παπάρια.

ανα στάσου.

όλο αυτό το πράμα της ανάστασης πολύ με μπερδεύει.

ας πούμε 

άραγε ποια στάση είναι αυτή(;)

και

άραγε τι στάση κρατάει(;)

ο άλλος ανα στήνεται

κι εγώ να ανα στάζω.

λαμπ αδειάζω.

.

.

............

.

.

.

.

.

.

τακ τακ τικ τακ

ξημερώματα στο καναπέ μου

και ακούγεται μόνο ένα τακ τακ τακ

ο αποπάνω πάλι θα τη παίζει

ακούμπησα έναν μετρονόμο

πάνω στο τραπέζι

κι έπιασα το τέμπο.

ωραία μαλακία σκέφτηκα

στην ώρα της

λίγα λεπτά μετά ο αποπάνω τελείωσε

και με άφησε μόνη μου με τον μετρονόμο

πήρα μια βαθιά ανάσα

κατάπια όσο σάλιο είχα μες στο στόμα μου

κι ετοιμάστηκα για μια γερή ταχυπαλμία

τικ τακ τικ τακ
μεπιασε το πρωινό άγχος στο στομάχι μέσα
μετρονόμος σφυγμός ένα
τικ τακ τικ τακ

μερικές φορές θα ήθελα η καρδιά μου

να είχε λίγο τακτ.

σκατα

είναι στα χέρια μας να φτιάχνουμε τις μέρες μας.
λόγια σφαίρες
πυροβόλησες γκάου
άσε κάτω το γκάνι
δεν γκάνει άστο κάτω τοπλο
σαγκάι ώρα τόσο
σαν τι;εννοώ
κανείς δεν ξέρει κανέναν τελικά

μπήκα στο σπίτι κιεβγαλα
την μάσκα ασκατα σκέφτηκα
δεν σκατά λαβαίνω
κι εβγαλα απτη τσέπη τοπλο
μου ριξα στο κεφάλι
ήθελα να βάψω κόκκινο το ταβάνι
μα βαρέθηκα να πάρω χρώμα πλαστικό
πλαστικοποίησα τις καλύτερες μου ιδέες
και τις έβαλα καλά αεροστεγώς κλεισμένες στη κατάψυξη
τωρα ενταξει μπορώ να
γκαου
με πυροβόλησα με γκανι
τα λέω σκληρα
και ξερω πως δεν γκανει

τα παμε
τάπα μετά και δεν σκαταλαβαινω

κοπέλα βρέθηκε στο πεζοδρόμιο
να πυροβολάει σκληρά λόγια
να σκοτώνει κόσμο
τις ριξαν κανα δυο και τρεις σταυτι
μαυτη δε πεθαίνει
μάλλον θαχε ηδη πριν

κατάθλιψη
ακόμα ένας πιλότος εδάφους με κατάθλιψη
μας πήρε στο λαιμό του
που; στον λαιμό του
του του του
ένα ασθενοφόρο ήρθε άνοιξε τις πόρτες
καιαντι για νοσοκομες ξεχείλισε ο δρόμος με
ομοιοπαθητικούς
κιαυτη να τους κοιτάζει σα χαζή
με το γκανι γκαου
ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗΝ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ
κετσι
βλέπεις αυτοί είναι σαν τις νεράιδες
καθε φορα που κάποιος
δηλωνει πως δεν πιστεύει
ενας ομοιοπαθητικός πεθαίνει

τώρα πια αυτή όμως πιστεύει
πυροβολάει στο κεφάλι της
γκαου σκληρά λόγια
και τσακ μπαμ
σταματάει να πονάει στη καρδιά
ομοίως πια παθητική
ξεκίνησε νεκρή να πιστεύει
στην ομοιοπαθητική
γκαου
έξυπνο κολπάκι
της κόστισε πολλά
γκάου
μείον ένας άνθρωπος η γη γκαου
συν μια γκαου γκόμενα ο κόσμος.