Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2015

. + -


στον επόμενο τόνο
η ώρα θα

σκανταλιές στην ομίχλη σκανταλιές
ένα τσιγάρο που κρύφτηκε
καλά μέσα στη χούφτα μου
σκανταλιές λες και φρ
εικαστικές ασχολίες με φωνάζουν
φωσφορίζουν μάτια
κομ                   μάτια
τελειώνουν οι γραμμές οι σειρές
η ορθολογιστικότητα
ορθολογιστικά αντιστέκεται
κοιμάμαι με κομμένη
απομονωμένη την ανάσα μου
με ξυπνάει ενώ κοιμάμαι
είμαστε ογδ
όντα τοις εκατό νερό
και η πρωινή αφυδάτωση είναι τόση
                                                         όση
καθόμουν μεθυσμένη
στη κοιλιά ενός ελέφαντα
και γλίστρησα μέχρι τον αφαλό του
τέλειωσα πάνω στη κοιλιά του
και μέβλεπα να ζω τη ψυχεδέλεια
στα κομ μάτια του
να τελειώνω
μενδελέχεια μεσυνέχεια μεδιάρκεια
με τίποτα
στον επόμενο τόνο
η ώρα θα

αλλά δε πειράζει κιόλας
αλλά δε πειράζει
όπως δε πειράζει και τίποτα στη τελική
στον επόμενο τόνο
στον επόμενο χρόνο
στον επόμενο πόνο

η ώρα θα
εγώ θα κάνω σκανταλιές μέσα στην ομίχλη
ένας ελέφαντας
θα ψάχνει τρύπα να κρύψει την προβοσκίδα του
και η μουσική θα μπαίνει μόνη της
και μόνη της θα τελειώνει
με ένα χέρι στο στόμα
για να μην ακουστεί σε κανέναν
για να μην την ακούσει απο κανέναν.







Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2015

σεξακολουθητικός ο μέλλοντας

σε 2 λεπτά κτελ
κι εγώ έσβησα το τσιγάρο μου 2 λεπτά νωρίτερα
απο την ανυπο ανοησία
ένας απο δίπλα έβηξε
αυτό αρκούσε εμβατήριο τσιγάρου νεκρού
στα φώτα
και τα φώτα δε ταβλεπα
είχαν 2λεπτά ακόμα

ανέβηκα έκατσα
τα πρωινά ταξίδια
βρωμάνε ξενύχτι κολλημένη σε ξύλο μπύρα
κλειστό στόμα κολλημένα στεγνά στόματα
και οι φάτσες
είναι πιο σκληρές
κι απο τα πρόσωπα που τις κουβαλάνε

που πάω πάλι      πίσω(;)
και η τσάντα μου αναστέναξε απο το βάρος
θαλεγε κανείς
πως αυτή με κουβαλάει

που έμπλεξα πάλι

είχε κρύο στο λεωφορείο
και το κατάλαβα γιατί έπιασα
τη ρώγα μου κρυφά πάνω απο τα ρούχα
και ήταν πιο σκληρή απ όσο τη θυμόμουν

και το βλέμμα μου έπεσε σέναν πάνω
που κοίταγε απέξω
έμοιαζε να μετράει αυτοκίνητα
γυαλιά ναικ φόρμα κι ο,τι ναναι έξτρα
δε μάρεσε
τη ρώγα μου την έπιανα
έτσι κι αλλιώς δηλαδή
οχι οτι με χάλαγε το φλερτ στο λεωφορείο
αλλά ήταν πολύ πρωί
αυτός κοίταγε απέξω
κι εγώ γυρνούσα πίσω
δηλαδή πιο πολύ
αδιάφορο πιάσιμο
καυλωμένης από το κρύο ρώγας
το λες παρα
καύλα

και με αφορμή όλο αυτό θυμήθηκα
το πρωινό τεμπέλικο σεξ
αυτό το τεμπέλικο πρωινό γαμήσι
α το λέω κι έρωτα
αν η λέξη γαμήσι σας δημιουργεί νευρικότητα
τα μάτια μες στις τσίμπλες παρακαλάνε
για ένα χούφτωμα
κανείς δε θέλει να κουνηθεί
στην αρχή κάποιος το κάνει πρώτος
μετά από καιρό
σαπίζει κι αυτό όπως και άλλα

φτάνω έφτανα έφτασα έχω φτάσει
βρέχει έβρεχε έβρεξε έχει βρέξει
όταν βρέχει
σημαίνει πως ο "θεός" κάνει καλό σεξ
τελειώνει ασταμάτητα
κι όλοι μας μέσα στις αδιάβροχες καπότες μας
γινόμαστε μούσκεμα
και καλά κάνει και τελειώνει απέξω
γιατί αν θυμάμαι καλά την τελευταία φορά
που δεν τραβήχτηκε
έγινε μαλακία

α να τουλάχιστον
υπάρχει ακόμα κάποιος
που εκτιμάει το πρωινό τεμπέλικο γαμήσι
ουπς συγνώμη
έρωτα

πάντως απόσο έμαθα
θα βρέχει για καιρό




Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2015

Αθ ή να αν θΑ

τώρα που σεις στηθήκαμε
    ναξανα σεις στηθούμε

η μηχανή έχυνε γαλλικό
                            καφέ.
και με τα μαλλιά μου έγλυφα
τους τοίχους
που κολλούσα απούσα
από κάπου     παρούσα
        κάπου
αλλά έτσι είναι βλέπεις
αν είσαι                          κάπου σημαίνει
πως δεν είσαι                  κάπου αλλού

ας είναι

πρώτα            θα φιλήσω τις άκρες των δαχτύλων μου θα
κι έπειτα         θα τις βάλω μέσα στο ποτό 
μετά                  θα πιω κι ύστερα
                            θα πίνω λιγάκι ακόμα και μετά
μετά
πολύ μετά 
αφού                       θα
γιατί να μην;
                                    θα χτυπήσω κι εγώ
                                                          το χέρι στο τραπέζι για να
ΜΠΑΜ γαμώτο          θα
μπαμ ΓΑΜΩΤΟ

σκάω λιώνω δίνω πάρε
φτάνει κι άλλο αχχχχχχ
πφφφφφφφφφφφφ δεν
ναι δεν
κιαν
τότε

μμμ





Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2014

Τιγρη.γορος

Ένας ταρίφας χασικλής μαστούρωσε σε κούρσα
εδώ τουπα άσε να κατέβω στοπ
άντε μουπε ασεμε κατέβα στοπ
έχω έκτακτη κούρσα για Τέξας
και μαφησε στη διαχωριστική γραμμή του δρόμου
να κάνω κατακόρυφο και να τον χαιρετάω με τα ποδοδάχτυλα
ο ποδολαγνος ταρίφας χασικλής
και μπήκα και γω μέσα
με κάλεσε το ασανσέρ στον 13.
πήγα από τις σκάλες για να μη κουραστώ
ένας τίγρης εκεί μαγείρευε κοτόπουλο
να δοκιμάσω είπα μμμ
πολύ καλό τι είναι
καλέ πως είσαι έτσι τατουαριζμενη είπε
σαν εφημερίδα είσαι είπε
μμμ τι ωραία ζέβρα, να την δοκιμάσω είπε
ναι φυσικά σκέφτηκα
φυσικά και όχι απάντησα 
και ξεκίνησε να με κυνηγάει
μέχρι τον έκτο τραγουδούσαμε μπίλυ χόλυ ντεϊ
μέχρι τον τρίτο πίναμε και χαμουρευόμασταν
όταν φτάσαμε στο ισογειο κάλεσε ταξί και μέδιωξε
ο ποδολαγνος ταρίφας χασικλής ξανάρθε
είχε πιο σκούρο δέρμα πια
αντε μπες να φύγουμε στοπ
κι ο τίγρης με κοιτούσε έξω απο το λερωμένο τζάμι
μα ήτανε φιμε και δεν με έβλεπε κιόλας και πολύ
σχεδόν καθόλου

ξεκίνα μα πάνε αργά τουπα βιάζομαι
κι έφυγε με εκατό χιλιόμετρα την ώρα απευθείας
τραγουδούσε κι αυτός μπίλυ χόλυ ντεϊ
η τίγρης έγλυφε από μακριά τα χέρια του
κι εγώ φαταλιστικά έβαζα μάσκαρα 

σε καθρέφτη μεγέθους παιδικής πατούσας.



Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2014

ΑΡΧΗ δια.

Εν αρχή αναρχία.
Τσιγάρα εδώ κι εκεί,μια τρομπέτα έπαιζε με τον εαυτό της κι ένα σαξόφωνο έτρεχε από πίσω της.Ο θείος καθόταν ήρεμος μόνος του στον κόσμο, σε μια κουνιστή καρέκλα.
Την πρώτη μέρα την πέρασε εκεί, τρώγοντας σογκοφρέτες γεμίζοντας τα γρασίδια με περισσότερα σκουπίδια.
Την δεύτερη ένοιωσε ολίγον δημιουργικός και καλλιτέχνης και βάλθηκε να φτιάχνει κουκλόσπιτα από σπασμένες λαμαρίνες,μπατζούρια και γυαλιά.Μέχρι που σε κάποια στιγμή έμπνευσης έκοψε καταλάθως το δάχτυλό του.
Η τρίτη μέρα τον βρήκε να πιπιλάει τον τραυματισμένο του αντίχειρα και η τέταρτη , να την παίζει ασταμάτητα έπειτα απο μια σειρά συνειρμών που τον καύλωσαν πολύ λόγω του πιπιλίσματος της προηγουμενης.
Την πέμπτη μέρα αφυδατωμένος πλέον, κατακλύστηκε απο ένα πνεύμα εθελοντισμού και ξεκίνησε να καθαρίζει παγκάκια απο χημικά και μολότοφ όπου και στο τελευταίο αποκοιμήκε κιόλας.
Ξύπνησε την επομένη με μια αίσθηση απέραντης μοναξιάς και μοναχικότητας, μάζεψε κόκκους καφέ απο το πάτωμα και μάσησε όσους μπορούσε περισσότερο σαν να έτρωγε ποπ κόρν.
Ο θείος μας λοιπόν την έκτη μέρα ,οδήγησε το τομάρι του σε ένα μπαρ και έψαξε μέσα στα ερείπια για κάποιο κλειστό μπουκάλι του οποίου ο δείκτης της αλκοόλης δεν θα ήταν κάτω απο 40.Με χαρά ξέθαψε εφτά μπουκάλια σκότς, έκατσε σε ένα ξύλινο σκαμπό και ξεκίνησε.Έπινε όλη μέρα και όλη νύχτα και καθώς ο θείος μας δεν ήταν συνηθισμένος σε κανενός είδος κατάχρησης, μέθυσε.
Ο θείος ήταν μόνος.
Ο θείος ήταν πολύ μόνος.
Ο θείος ήταν σταλήθεια μόνος.
Ο θείος μας ήπιε τόσο πολύ σκότς που έπεσε απο το σκαμπό.
Ο θείος μας σύρθηκε μέχρι την τουαλέτα του μπαρ αφού ήταν άνθρωπος με τρόπους και ήξερε πως αυτό που θα ακολουθούσε δεν έπρεπε να γίνει στη μπάρα.
Κι έτσι πάνω απο μια χέστρα, ο θείος μας ξεκίνησε να ξερνάει και να ξερνάει και να ξερνάει.
Ξέρασε το στομάχι του,ξέρασε το συκώτι του, ξέρασε την καρδιά του, τέλος ξέρασε και ένα ολόκληρο πλευρό.
Και κάπως έτσι ο θείος μας τα ξημερώματα της έβδομης μέρας ψόφησε.Καιρός ήταν άλλωστε, είχε αργήσει 7 μέρες.
Κι ενώ όλα έμοιαζαν καταδικασμένα, ακούστηκε ένα κρακ που τέτοιο δεν έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία της ακουστικής πραγματικότητας της ανθρωπότητας,
ΚΡΑΚ
Και κάπως έτσι, το ξερασμένο πλευρό του θείου μας άνοιξε κι απο μέσα ξεφύτρωσε τι άλλο; Ένα ερμαφρόδιτο γκαστρωμένο μωράκι το οποίο έμοιαζε ακριβώς με τα ερμαφρόδιτα μωράκια που γεννιούνται στις μέρες μας.
Και κάπως έτσι ξεκίνησε ο κόσμος.
Με πολλαπλασιασμό και μαθηματική ακρίβεια, έπειτα απο την ανάλογη έρευνα που διέπραξα, σας διαβεβαιώνω πως αυτή είναι η αρχή μας.
Γιατί σας το λέω τώρα;
Μα γιατί απλά αυτή η βαριά αλήθεια, μου ήταν πια ασήκωτη και η ηθική μου δε μου επέτρεπε να πράξω διαφορετικά.Τώρα που μοιράστηκα μαζί σας αυτή τη πληροφορία ,θα πάω κι εγώ με τη σειρά μου να πιω κανένα σκότς και μη ξεχνάτε πως ξεκίνησαν όλα.
Εν αρχή αναρχία.
Σας γλυκοφιλώ και καληνύχτα.


(*Αφιερωμένο στη χριστιανοσύνη που θέλει τη γυναίκα πλασμένη απο το αντρικό πλευρό, το οποίο κατα τη γνώμη μου είναι πολύ άρρωστο και υπερβολικό σε σημείο να δυσκολεύομαι να πιστέψω πως το σκέφτηκε ανθρώπινο μυαλό.
**Αφιερωμένο στη μαμά και στο μπαμπά μου που με στήριξαν τόσα χρόνια και μου έστελναν λεφτά για να μπορώ να ασχοληθώ διεκπεραιωτικά με την μελέτη μου πάνω στην αλήθεια του κόσμου, την οποία ενώ θα μπορούσα να την έχω τελειώσει σε πέντε χρόνια, μου πήρε δώδεκα μιας και κατά διαστήματα πέρναγα περιόδους πνιγμένα στα ναρκωτικά με τους φίλους μου.
***Αφιερωμένο στον Κωστή Μαραβέγια . Δεν ξέρω ποιος είναι αυτός, κάπου είδα το όνομά του.)


Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2014

ε λα δω ρε μη φας ολ να σε δω























τώρα πια δε μπορώ
παρα να
παρανα
παρανανασάνω
παρά να
παρανοήσω

παρέα με τους πουθενάδες
έλα και συ να κάνεις
λελεπού τα προηγούμενα
κι αν είσαι
απο γκαφρά στεγνός
υπάρχουν εδώ σολότεκνα κάργα
να σου πέσει το σαγόνι
θα σε πληρώνουν
μέρα νύχτα κιετσι
συ μονάχα άσε τα σορολόπ

και τα επιθετικοπαθητικά

έλα δω να κάνουμε παρέα
ελα δω φορτσάτα

άστους να σου μιλάν στο ρελαντί
έλα μαρσαριστά

ελα να κάνουμε παρέα
να γιουχάρουμε ταδέσποτα
και να φτύσουμε στα πεζοδρόμια απάνω

έλα
και μην έχεις πίεση καμιά

ζωή είναι


θα περάσει


αφιερωμένο στη φίλη μου την Ελένη
που πιστεύει πως ο κόσμος δεν αλλάζει
μα αυτή τον αλλάζει μέρα με τη μέρα.

Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014

α πορεία.

07:00 τα ξημερώματα,σαλόνι,κρασί.σο λονλι.

έβαψα μαύρο το κορμί μου
και το βγαλα στα μπαλκόνια
να στεγνώσει
μα ένα κοράκι με ερωτεύτηκε
νόμιζε πως ήμουνα πουλί
ήρθε να με φιλήσει
με τρόμαξε
κι έπεσα
κάτω
χαμηλά
την επομένη
μαύρο γυναικείο σώμα στεγνό
κάπνιζε τσιμέντο
γυρω του είχε περιστέρια
κόκκινα
κι ένα κοράκι αποδίπλα
κράταγε ομπρέλα

ξημέρωνε εμφύλιος







Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2014

Πολιτικο ποίηση.


Έχω μια κούπα με καφέ
στα πόδια μου ανάμεσα,
χέρια παγωμένα κρατάνε
στο δέλτα μου μπροστά.

Κατουράω τον γκόντη σας
κι όλα τα κυριλέ ισον
που σας δίδαξαν τον παστεριωμένο έρωτα.

Κατουράω τη δελόγκα σας,
όλα τα τετράτροχα κωλάδικα
άσπρα μπλε γκλόμπ
που σαβουριάζουν μύτες και μάτια,
σαγόνια ανθρώπινα.

Κατουράω τις οικογένειές σας
που σας καταστρέφουν τ' όνειρο
και κουβαλάν μανιωδώς επίθετα
σπίτια αυτοκίνητα.

Κατουράω τα εβδομαδιαία σας προγράμματα
που μένουν πάντα ίδια
και σας κάναν να μισείτε τις Δευτέρες
και σας κάναν να θρηνείτε τις Κυριακές.

Κατουράω τις κοινωνίες σας
που σας μάθαν να πηγαίνετε
χέρι-χέρι όλοι μαζί παρέα
και να μιλάτε στα τηλέφωνα
πιο πολύ απ'ότι να φιλιέστε.

Κατουράω στα ξανθά σας τα μαλλιά
την διαχρονική αγαμία που σας δέρνει
και είστε όλοι ανοργασμικοί.

Κατουράω τον  ακαδημαϊσμό σας,
το κιτρινιάρικο χριστιανικό σας φως,
τη νηφαλιότητάς σας,
την απλοϊκή σας ορθολογιστικότητα.

Και τώρα που σας κατούρησα
και σκουπίστηκα με τη γραβάτα σας
θα πάω να τελειώσω τον καφέ μου


σα κακή κοπέλα.




Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2014

Μπορ ντε λο.

επικρατεί συγ χυσι 
τεραστίων διαστάσεων
πρωτεύουσας χιλιόμετρα
δε πάτησα 
δε βημάτισα και τόσο
ωστόσο
κάτι μυρίζει κάπου
ελπ
είδα ένα πουλί να τρέχει
τιρκουαζ μάτια γκαύλα κουβαλούσε
κιλά εικοσιαφτα 
αυτά
γιν αν ενώ όλοι κλαίγανε
και τραβούσανε τα αφτιά τους με μανία
και γελαγαγανε κάτω από
κάτω από
κάτω από
κάτω από
ΑΠΟΚΑΤΩ κι από πάνω κι από μέσα
κι απο έξω δεξιά κέντρο αριστερά 
ΦΦΦ
βούλιαξε ο κοσμος όλη μπολη
βούλιαξε η μπολη όλη 
και δεν άλλαξε τίποτα
κι αλλάξανε όλα
κι άλλαξα κι εγώ
κι έκατσα και το γραψα
πήρα το χαρτί τοφαγα
αισθανθηκα λίγο πιο 
περισσότερη κιετσι
χορτασμένη
ξεκίνησα με τα σύννεφα
να γαβγίζω οργασμούς
και για λίγο ένοιωσα 
πως ήμουν αλλου

νου.




















Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2014

Μη δεν.

κάπου έβαλα τον δρόμο μου
σε κάποια τσέπη
                            σε κάποιο μπουφάν
μα τώρα δεν τον βρίσκω
                            μα τώρα τον έχασα
                            μα τώρα μηδέν
                            και τώρα
πρέπει να φτιάξω
άλλον θαρρώ

μα θάρρος     δεν έχω
μα θράσος     δεν έχω
μα θαθελα
ναχα κιαν είχα
να φτιαχνα κανα καινούριο

και λίγο πριν πάρω τη βαλίτσα μου
στο αριστερό μου χέρι και να μπω

να τον ξαναχάσω.