όλα καλά θα πάνκ.

όλο εξυπνάδες να κι άλλη μια
να δες
ξύπνησα και η μέρα ήταν άλλη, δηλαδή
δεν ήταν η χθεσινή
ήταν άλλη.
ζω σε χώρα που στα μπουζούκια
τα λουλούδια προέρχονται από τα νεκροταφεία
και τα μπουρδέλα απαγορεύονται
σέκταση πέντε χιλιόμέτρων από τις εκκλησίες
τώρα αν οι εκκλησίες ή τα μπουρδέλα το ζήτησαν αυτό(;)
δε το ξέρω

τα πιτσιρίκια πνιγμένα στο νερό
τραγουδάνε τα τραγούδια
που δε πρόλαβαν να μαθουν απέξω
κόσμος
απόκοσμος

η καταστροφή θα έρθει από τα μέσα
και δεν θα μιλάει ούτε ισπανικά ούτε αγγλικά
και στα μπάρς ακόμα παίζουν αγγελάκα
και η εξεταστική παίζει τους φοιτητές κουκλοθέατρο
κόπηκες με 8 πέρασες με 4
στα τέσσερα
οι περιπτεράδες ακόμα γκρινιάζουν πως μας γαμάνε κοινωνικά από το κώλο

εντάξει δε λέω ζοριζόμαστε
αλλά κι από το κώλο μια χαρά είναι
θεστο το καλύτερα ρε περιπτερά
θεστο καλύτερα
και δώσμου τα τσιγάρα μου

είμαι σίγουρη πως
έχω να καπνίσω πολλά ακόμα διαβάζοντας αποθαρρυντικά
οικονομικοκοινωνικοπολιτικα αρθράκια
καλογραμμένα απο κακοδιαβασμένους δημοσιογράφους

ξέρω πως ακούγομαι αποθαρρυντική
μα αλήθεια δεν άγχομαι
απλά αγχώνομαι
και στο τέλος στις πλατείες
θα χτυπιούνται όλοι mosh pit
σε πανκ μελωδίες ευγενικά επιθετικοί
αχ συγνώμη που σεζμπρωξα
είναι που παίζει πανκ
και έτσι εκτονώνομαι

καληνύχτα κόσμε
ή και καλημέρα
αν ήσουν γυναίκα
κάπου τώρα χρονικά θα ήσουν στην εμμηνόπαυση
και ξέρεις τι σημαίνει αυτό...

μετά γαμήσια χωρίς άγχος

αλλά ούτε και αναπαραγω Γη

μετά τη βάση, μετάβαση.

η μετάβαση ,

από το φλέμα στη μύξα, είναι δύσκολη υπόθεση .

συνήθως βοηθάνε τα σιρόπια σε όλη αυτή τη διαδικασία.

αυτά που σου λέω τώρα, από κάπου βγαίνουν

και επειδή είμαι άρρωστη

αρα και αυτά, είναι άρρωστα,

αλλά θέλω να πιστεύω πως αυτά που έχω μέσα μου, είναι υγιεί.

ο κόσμος όμως, είναι όντως άρρωστος,

αφού χαλάει τα χρήματα του σε φαρμακεία.

τα φαρμακεία έχουν ένα κοινό αποδεκτό λογότυπο ,
έναν σταυρό

ο οποίος είναι ξεκάθαρα, χριστιανικό σύμβολο.

αυτό κι αν είναι άρρωστο.

δηλαδή,

ο χριστός γιατρεύει και ο βούδας όχι;

εντάξει ο βούδας με τόσο λίπος από κάτι θα πάσχει σίγουρα,

δεν ήταν καλό παράδειγμα

ο βήχας δε κρύβεται ,είναι σα τη γκαβλα

και η γκαβλα σαν αποτέλεσμα έχει κάτι που φτύνει.

γενικά, να επιτρέπετε σε όλα τα υγρά που έχετε μέσα σας

να βγαίνουν προς τα έξω,

είναι απόλυτα υγιές.

έχω ώρες τώρα,

που παλεύω με τον βήχα μου, που παλεύει με τα τσιγάρα που έκανα σήμερα,

η μετάβαση .

το να ξεφύγεις από οτιδήποτε άρρωστο,

(μμμ  μη το πάω στα τετριμμένα)

έχει να κάνει με τη συλλογιστική που αναδιπλώνεις,

πάνω σε τετριμμένα ζητήματα.

όσο δέχεσαι μια συγκεκριμένη πραγματικότητα και ζεις μέσα σε αυτή,

αυτή άθελα σου, μετατρέπεται (από σένα και μόνο)

σε μια φυσική κατάσταση,

η οποία όμως, είναι φυσιολογική μόνο για σένα.

οι μύξες είναι άλλο θέμα, θα μου πεις

κι όμως (θα σου πω εγώ).

η αρρώστια, είναι μια υγιής κατάσταση

μιας και η προβληματικότητα στο εσωτερικό,

έχει μια κάποια εκδήλωση ,
πες το μύξα, πες το βήχα.

η ίδια η εκδήλωση της αρρώστιας,

η εξωτερίκευση του προβλήματος του μέσα,

είναι μια λογική αντίδραση σε ένα προβλημα.

άρα αφού η αντίδραση του οργανισμό στην αρρώστια μέσω του βήχα

έχει υγιή έκφανση,

μπορούμε να πούμε πως
υπάρχει ελπίδα στη μετάβαση.

δεν ξέρω αν τα λόγια μου έχουν συνοχή

αλλά εγώ σίγουρα πάσχω από συνάχι.

αν συνεχίσετε να διαβάζετε λίγο ακόμα ,

δεν μπορώ να σας εγγυηθώ
ότι δε θα κολλήσετε και σεις.

περαστικά σας, αν την πατήσατε ήδη
και μη ξεχνάτε,
υπάρχει ελπίδα στη μετάβαση.

ΜΙΛΗσεμου.

αστικοί αστακοί.

τα καλοκαίρια οι πόλεις γεμίζουν
με αστικούς αστακούς
είναι αυτοί οι άνθρωποι
οι διαρκώς κόκκινοι και ιδρωμένοι
σκουπίζουν το μέτωπο τους με χαρτοπετσέτες χαρτομάντηλα χαρτί κουζίνας
με οτιδήποτε
ακόμα και σερβιέτα αν τους δώσεις θα τη χρησιμοποιήσουν.
σπανίως οι αστικοί αστακοί έχουν χιούμορ
και μάλιστα ακόμα και να βρεις έναν, θα έχει αυτό που λέμε
κακό χιούμορ
θα σου μιλήσει για τον καιρό
για τον τσίπρα
για τον ξάδελφό του από το χωριό
για έναν φίλο από την Αθήνα
και μετά πάλι για τον καιρό
συγκεκριμένα για τον καύσωνα
κοινώς
η συναναστροφή με τους αστικούς αστακούς
είναι το καλύτερο παράδειγμα
ανθρώπινης επιφανειακής επικοινωνίας
που θα μπορούσες να βρεις.

φέτος το καλοκαίρι πολλά τα μεροκάματα
μας έχει καταπιεί η πόλη
ξυπνάω τα πρωινά και τρέχω στο καθρέφτη
φοβάμαι μη ξυπνήσω αστικός αστακός ενώ κοιμήθηκα άνθρωπος
ανάθεμα τον Κάφκα και τη μεταμόρφωση του
που τρέφει καθημερινά αυτή μου την ανησυχία

φέτος το καλοκαίρι
δεν έχει θάλασσες και ηλιοβασιλέματα
ούτε μαγιό ούτε τεκίλες σανραιζ

φέτος το καλοκαίρι
το μόνο πράγμα πάνω μου που κάνει διακοπές
είναι το μυαλό μου τα λεπτά που σε χαζεύω
ενώ σερβίρεις ούζα και μπύρες
σενα μάτσο αστικούς αστακούς

εσύ να τους ρωτάς ¨που να σας τα αφήσω;"
κι αυτοί αδιάφορα να σου απαντάνε "άστα κει".

δε γκάνι.

συμβουλές όταν σε ακουμπάνε με πιστόλι στο κρόταφο

τρόπος διαφυγής πρώτος.

με αργές κινήσεις σηκώνουμε το χέρι που αγαπάμε περισσότερο και που μπορούμε να χειριστούμε καλύτερα.εννοώ ,πως αν είμαστε αριστερόχειρες σηκώνουμε το αριστερό ,ενώ αν δεν είμαστε αριστερόχειρες σηκώνουμε το δεξί.αν είμαστε αμφίχειρες και μπορούμε να χειριστούμε εξίσου καλά και τα δυο μας χέρια, καλό θα ήταν να χρησιμοποιήσουμε το χέρι με το οποίο αυνανιζόμαστε συνήθως, μιας και το χέρι αυτό μας έχει προσφέρει πολλές ικανοποιήσεις και ελπίζουμε πως θα το κάνει για ακόμα μια φορά.

σηκώνουμε λοιπόν το χέρι που αποφασίσαμε και με αργές κινήσεις αρχίζουμε να χαϊδεύουμε το ξένο χέρι.ξεκινάμε να μιλάμε αργά καθαρά και τρυφερά χωρίς να κοιτάξουμε τον άνθρωπο με το πιστόλι.του εξηγούμε πως όλα λύνονται και πως δεν χρειάζονται υπερβολές. πως ένα όπλο στον κρόταφο είναι μια ακραία επιθετική συμπεριφορά και του δίνουμε λόγους ορθολογιστικούς, για να μην επιμείνει. σιγά σιγά αρχίζουμε την επίκληση στο συναίσθημα.σχεδόν πάντα πιάνει.αλλά όχι δάκρυα.μόνο λέξεις.του εξηγούμε πως η μαμά του δε θα ήταν καθόλου περήφανη γι αυτόν αν ήξερε πως παίζει με όπλα και πως έχει δολοφονικές τάσεις.του μιλάμε  για τη θερμοκρασία και την υγρασία των φυλακών και τονίζουμε πως εκεί μέσα θα αναγκαστεί να κάνει παρέα με ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με αυτόν. με εγκληματίες που θα του μιλάνε άσχημα και πως όταν θα βγει από εκεί μέσα, θα είναι ένα μηδενικό με πόδια απέναντι στη κοινωνία.προσοχή.όλα αυτά πρέπεινα ακουστούν καλοπροαίρετα και ο τόνος που λέγονται φιλικός. σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να νευριάσουμε τον άνθρωπο με το πιστόλι περισσότερο απ όσο είναι ήδη.σκοπός μας είναι να νοιώσουμε το πιστόλι να χαλαρώνει στον κρόταφό μας και να απομακρύνεται αργά από τον στόχο του.δηλαδή απο εμάς.

τρόπος διαφυγής δεύτερος.

βγάζουμε με αργές κινήσεις το κινητό μας από τη τσέπη και χωρίς να δίνουμε την παραμικρή εντύπωση ανησυχίας.μπαίνουμε στα μηνύματά μας και συντάσσουμε ένα καινούριο.πληκτρολογούμε κάτι του τύπου "<3" ή κάτι του τύπου " :) ".
προσπαθούμε να φανούμε συμπαθητικοί και χαριτωμένοι μέσω των μηνυμάτων μας στο άνθρωπο που μας απειλεί.καλό θα ήταν να μη γράψουμε κάποιου είδους κειμένου και να περιοριστούμε σε εικονικά ιμότιονς.αυτό θα το συμβούλευα μιας και η ερμηνεία των μηνυμάτων είναι περίεργη υπόθεση. δεν περιέχουν καμία ακουστικότητα και μπορούν να ερμηνευτούν απο διαφορετικούς ανθρώπους με διαφορετικούς τρόπους και αυτή η στιγμή σίγουρα δεν πρέπει να ρισκάρουμε. δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παρερμηνευτούν οι φιλικές μας προθέσεις από τον άνθρωπο με το πιστόλι.όταν στείλουμε το μήνυμα θα ακουστεί ο ήχος από το κινητό που θα χτυπήσει.το χέρι του θα κατέβει μηχανικά για να τοπιάσει και εμείς ελπίζουμε οτι αφού το κάνει θα χαμογελάσει γλυκά σε εμάς, μετανιωμένος από τη συμπεριφορά του.

τρόπος διαφυγής τρίτος
και τελευταίος.

αυτός ο τρόπος διαφυγής είναι αρκετά διαφορετικός από τους άλλους.απαιτεί απο εμάς μια άλλη κοσμοθεωρία απο αυτήν που μέχρι τώρα εφαρμόζαμε σε όλα τα χρόνια της ζωής μας. αυτός ο τρόπος διαφυγής, μας θέλει έτοιμους να συμφιλιωθούμε με τη μοίρα και να γειώσουμε την σημασία του αισθήματος επιβίωσης που μια ζωή μας στοιχειώνει.
ο τρόπος αυτός έχει να κάνει
με μια μόνο κίνηση και με μια μόνο λέξη.
γυρνάμε και κοιτάμε τον άνθρωπο με το όπλο στα μάτια. τόσο βαθιά όσο να νοιώσουμε τους εγκεφάλους μας να ενώνονται.με καλή άρθρωση και δυνατή φωνή του λέμε αργά
"πάτα"
τώρα ναι, το αποτέλεσμα είναι μεγάλη κουβέντα.
μπορεί να πατήσει τη σκανδάλη,
αλλά μπορεί και όχι.

η εντύπωση που μπορείς να δώσεις σε κάποιον πως είσαι έτοιμος να πεθάνεις, δίνει την εντύπωση στον ίδιο τον θάνατο, πως δε χρειάζεται να σε αγγίξει.η αποδόμηση της ύπαρξης και η συμφιλίωση με το εφήμερο, είναι ο μοναδικός τρόπος να ζήσεις χωρίς να πεθάνεις, μια μικρή στιγμή θανάτου.ο θάνατος είναι το μόνο αίσθημα που δεν μπόρεσε κανείς να το βιώσει ζωντανός

οι τρόποι διαφυγής έχουν να κάνουν με την απόδραση μας απο μια γενικότερη ανεπιθύμητη κατάσταση,
αν μετατρέψουμε το ανεπιθύμητο στοιχείο σε κάτι, όχι αναγκαστικά επιθυμητό, αλλά αδιάφορο, τότε ίσως να μπορέσουμε να νοιώσουμε στα αλήθεια αυτό που λέμε, ζωή.
το ρίσκο, είναι η μοναδική ουσιαστική αντιμετώπιση στο σκοτάδι της καθημερινότητας.
αν το ρίσκο τονομάζεις τρέλα

ας γίνουμε τρελοί
αν το ρίσκο τονομάζεις αυτοκτονία
καλύτερα άνθρωποι να αυτοκτονούν, παρα να σκοτώνονται
κι όπως έλεγε ένα στένσιλ, στη γειτονιά μου κάποτε

αφού δεν αυτοκτονείς
γιατί δε ζεις;

ex ουσία.

έχω καταφέρει

ώρες τώρα να κρατήσω το στόμα μου

σε μια μισάνοιχτη κατάσταση

ή και μισόκλειστη κατάσταση ανάλογα

πως το βλέπεις.

Έτσι έχω καταφέρει να βγάζω ημιτελείς λέξεις

από μέσα.

μισοτελειωμένες ή μισοξεκινημενες.

Έτσι έχω καταφέρει

να αφήνω τη φαντασία των ακροατών μου

να κινηθεί ελεύθερα στο χώρο.

Έχω καταφέρει να λέω αυτό που θέλω 

με έναν τρόπο που δίνει την ευκαιρία

στους ακροατές μου να καταλαβαίνουν

ο,τι θέλουν αυτοί να καταλάβουν

αν θέλουν να το καταλάβουν και για όσο.

ετσι εχω καταφέρει να 

αποστασιοποιηθώ στο περίπου

από την επικοινωνία μου με τους ακροατές μου

μιας και απο τη στιγμη που

υποθέτουν αυτο που λεω και δεν το ακούνε

δημιουργείται ενας οριοθετημένος διάλογος.

Έτσι έχω καταφέρει 

να δημιούργησω χάσμα ανάμεσα σε μένα 

και τους ακροατές μου

δημιουργώντας τους την περιέργεια του τι είναι αυτό

που λέω τελικά

και πόσο καλά μαντέψατε τις λέξεις που χρησιμοποίησα.

Ετσι έχω καταφέρει να εξιταρω τους ακροατες μου

και να αναρωτιούνται πόσο καλά με ξέρουν 

και αν καταλαβαίνουν όντως αυτο που θέλω να πώ.

Έτσι έχω καταφέρει

να έχω το πάνω χέρι στη σχέση μου με τους ακροατές μου

και να τους δημιουργώ μια κάποια νευρικότητα

μιας και νοιώθουν στο περίπου

εκτεθειμένοι απέναντι μου.

Έτσι έχω καταφέρει να τους επηρεάζω ψυχικά

με έναν τρόπο που δεν μπορούν ακριβώς να με κατηγορήσουν

αφού αυτοί επέλεξαν να μπουν σαυτη τη διαδικασία

χωρις εγώ να αναγκασω κανέναν.

Έτσι έχω καταφέρει να είμαι χειριστική και αθώα ταυτόχρονα

και οι ακροατές μου γεμάτοι με απορία και σύγχυση.

κλείνω το στόμα μου

αυτή  η συνειδητοποίηση δε μου ταιριάζει

τα παιχνίδια εξουσίας 

μετατρέπουν το συναίσθημα σε έμμονη ιδέα

και αυτό δεν είναι και πολύ καλή ιδέα

εκτός κι αν θέλεις να ζήσεις καμία σαπουνόπερα

ωραιες και οι σαπουνοπερες

αλλα καποια στιγμη βαριέσαι.

γάτες και νιπτήρες.

πήγα στον νιπτήρα και έπλυνα τη μούρη μου

μαλακίες περιττές κινήσεις

το ξενύχτι έχει διεισδύσει μέσα στους πόρους

κι εγώ έχω πορωθεί με το ξενύχτι

οι γατες καυλωνουνε εξω απο το παράθυρο

και ουρλιάζουν

τα νεύρα μου σήμερα

ειναι αυξημενα

τακουω και τα λεω μόνη μου

σεμένα

μαλάκα αποκλείεται αυτές ναναι γάτες

σίγουρα ειναι οργασμός

νοιωθω ενα μουδιασμα

στο κεφάλι μου μέσα

δε ξερω τι μου γίνεται λέω

δε ξερω τι μου γίνεται ρε ξαναλέω

ξέρεις 

τέτοια απο εκείνα τα ετσι

που λεμε δυνατά για να τ ακουσουμεστω

στον δρόμο το νιαούρισμα έσβησε

μπορεί ναταν γάτα

μπορεί να ηταν γυναίκα

αλλά μπορεί ναταν και το κεφάλι μου

τηλέφωνο πάλι 

ελα είμαι εκει πάω

σφηνάκια δυο

δε πινω ξίδια τακοψα μεγάλε

ελα ρε που τα κοψες

κατάλαβες; τους λέω δε πίνω ξίδια

δε με πιστεύουνε βάζουν σφηνάκια

και μετα εγώ αναγκάζομαι να τα πιω

για να μην είμαι κιαγενής

γυρνάω και οι γάτες 

έχουν εκσεφτονιστει τελείως

το ζουν μπροντγουευ

πήγα στο νιπτήρα κι έπλυνα τη μούρη μου

ευτυχώς σκέφτηκα

που δεν ήταν στο μυαλό μου όλο αυτό

και για μια στιγμή

έκανα να τις ακούσω

μπα

γυναίκα είναι.

he.

η φαςη είναι αποχή
απο x
F(x) = τίποτα
τί ποτά;
ρε αι στη F(x)

χαμός.

μου πεσε ο δίσκος χάμω

γελάω και πέφτω μεθυσμένη χάμω

γελάω και πέφτουν οι σταγόνες της βρόχας χάμω

γελάω και τα άπλυτα τα ρούχα μαζεύτηκαν πολλά στη γωνία χάμω

γελάω και σου γράφω μα μετά το κινητό ταφήνω χάμω

γελάω και με πήρε ο ύπνος στα πατώματα χάμω

γελάω και τις συνέπειες του λάθους σου τις παρατάω χάμω

γελάω και την σχέση πάθους σου την βρίσκω χάμω

γελάω και τη μαζεύω τη βάζω στη τσέπη του μπλου τζιν χάμω

γελάω και παραγγέλνω για πρώτη φορά τζιν μα το χύνω χάμω

γελάω και χορεύω σαν να μην υπάρχει αύριο στο χωροχρόνο χάμω

γελάω μα το αύριο υπάρχει και με βρίσκει μένα κεφάλι χάμω

γελάω από το χανγκοβερ κουμπώνω ένα ντεπον που πρώτα πέφτει χάμω

γελάω και αναρωτιέμαι πως περνάς κιαν είσαι σκόρπιος χάμω

γελάω από το τάιμινγκ που επιμένει να μας ρίχνει χάμω

γελάω και το καλύτερο είναι πως συνεχίζω να σε σκέφτομαι και να χαμο

γελάω.

όντως.

κατηγοριοποίηση

σε κάθε κατηγορία με πίεση

χωρίς ποίηση κατά της αποποίησης πόνου

παραποίηση της κάθε δήλωσης

της κάθε ίωσις

συναισθηματικής αναισθησίας

μέσω οποιασδήποτε ουσίας

απουσίας μέρες τόσες

πόσες λέξεις καμία γνώση

διάγνωση προβλήματος 

αποτέλεσμα η απόγνωση

τέλεσα βιομηχανική γραφή

εργοστασίου από του οποίου

απελασα μεγάλη ποσότητα σεροτονίνη

από τον οργανισμό μου

και χωρίς τίποτα να μου χει μείνει

μ αποτελείωσα

θέλω να γλείψω τα πιο σκοτεινά σημεία της σκιάς σου

σ αποτελείωσα.

ένας στο αποδίπλα σκαμπό

φώναξε πως

"όποιος δεν έχει πονέσει

καλά να πάθει"

όντως

μου πεσε η κάφτρα στο μπούτι από τα γέλια

τελευταίο πλάνο 

                  πάνω στο καλσόν μου

που τουφυγενας 

πόντος.

ποτέ δε μαρεσε και πολύ αυτό το καλσόν

παρεμπιπτόντως.

*

θάθελα να σε πάρω ένα τηλέφωνο
αλλά η φωνή σου δε μου λειψε καθόλου
σε σχέση μόλα τάλλα.

λιώνουν.

ξύπνησα και πάλι πέντε παρα τέταρτο

αουα

σκέψη που ορίζεται λέξη με τη λέξη

έλξη που δε χρειάστηκε περιττή σκέψη

μια μπύρα που σε μέθυσε πιο πολύ αποτι νόμιζες

βουτάω στο μυαλό σου

και το βρίσκω να με σκέφτεται

δέκα λεπτά μετά

ακόμα είναι πέντε παρατεταρτο

                                   τετ α τετ με τον ήλιο 

βγήκα απο το σπίτι

        ο κόσμος φορά

για μια ακόμα φορά γυαλιά ηλίου

ο έρωτας τυφλώνει

είκοσι λεπτά μετά και η ώρα είναι 5παρατεταρτο

προσπέρασα μια γριά

πουταν

με το ένα πόδι στο έδαφος

με το άλλο πόδι στον τάφο

                               τα φόντα
ίσα ίσα που τα τηρούσε.

γιατί το λέω αυτό;

έτσι
και με κάτι τέτοια

ο λόγος μου έχει

έναν λόγο παραπάνω για να λέγεται

τι ώρα είναι ρωτάει η γρια

κοιτάω/5 παρα τεταρτο λεω

χτύπησε το τηλέφωνο

κιένα δεκάλεπτο μετά η ώρα είναι 5 παρα 5

κέρνα 

ω χαμόγελα

άλλωστε λικά

είμαι πάντα καλά 

εκτός από κάποιες φορές που είμαι καλύτερα

έξι το απόγευμα πλέον

κόσμε φόρα τα γυαλιά σου

αλλάζω τα μότα σου

όλα τα ωραία κάποτε τε
όλα τα ωραία κάπου  τε
λειώνουν.

κο μπλε.

άπνοια ύπνου αϋπνία

μια ώρα 

δυο ώρες

τρεις

το ένα και το ίδιο.

θα κάνω ένα τσιγάρο και μετά θα κοιμηθώ

θα κοιμηθώ αλλά θα κάνω πρώτα ένα τσιγάρο

και πάει 

κλαίγοντας.

αλλά το κρεβάτι ,κρεβάτι

άλλοι πνίγονται στις μπλε θάλασσες

και μας μας

τρώνε τα ψυχολογικά μας

ή καλύτερα τα ψυχοπαράλογά μας.

τρία λεπτά ακόμα και

δυο ανάσες

εγώ εισπνέω εδώ

εσύ εκπνέεις την ανάσα μου εκεί.

τρία δυο ένα 

μείον μια νύχτα

μείον δυο 

και τρεις

ξυπνάς το πρωί άλλος

το βράδυ είσαι πάλι εσύ

έμπλεξα

μπλέκω μπλεκό κομπλέ μπλε.

μπλε θάλασσες

μείον μια ώρα

μείον δυο ανάσες

μείον τρία τσιγάρα

μείον

ένα καρο άνθρωποι

που δε πρόλαβαν βγούνε στη στεριά.

κι εμείς που ξέρουμε κολύμπι

υποτίθεται

πνιγόμαστε στις σκέψεις μας.

ΠΑράλληλη πραγματικότητα

ΠΑράλογη παλίρΡΟΙΑ

παπάρια.