αλκοολισμός,φουτουρισμός, πουαντιγισμός,παπούτσια.

μέθυσα

βγήκα στο κρύο κρύωσ αψου

έγραψα σε ένα χαρτάκι όλα τα ρομαντικά λόγια που είχα κρατημένα

με λέξεις όπως μωρομου αγάπημου και τέτοια

και το έριξα σε καυτό νερό τσάι που ήπια μόνη

εξέπεσα στα φουτουριστικά μανιφέστα

και 

και ανέλυσα στο μυαλό μου τη σύνδεση του πουαντιγισμού και των πίξελς.

μέχρι να φτάσω σπίτι

είχα δεχτεί και είχα απορρίψει ένα κάρο

ακαδημαϊκές μπούρδες

άνοιξα τη πόρτα μπήκα μέσα

και στο πρώτο μου τσιγάρο κατάλαβα πως

δε φοράω παπούτσια

α ωστε ετσι 

αυριο θα πάω να πάρω παπούτσια

μπας και σταματήσω να σκέφτομαι όλες αυτές τις μαλακίες.

α ωστε έτσι

φταίει η πατούσα μου που δε πατούσα στα λογικά μου

τα ξυπόλυτα κορίτσια έχουν περισσότερο ελεγκάνς

απο τα ντεκαντανς κορίτσια που κοιτάζεις

τα κορίτσια που πατάνε στα πόδια τους

έχουν αόρατο τατουαζ στο μέτωπο που γράφει φαταλισμός

και δε χρειάζονται ούτε πουα φουστίτσες

ούτε διαδικτυακά χαμογελάκια με καμμένα πιξελς

για να σε κάνουν να χαμογελάσεις

στην ιαπωνία

όσο πιο μικρό το πόδι τόσο πιο ωραίο το κορίτσι

στη δύση

όσο πιο μεγάλη η πούτσα τόσο πιο καλός ο εραστής

στον φουτουρισμό

όσο πιο εργοστασιακό το παπούτσι τόσο πιο έντονη η ανθρώπινη ευαισθησία

στην ανθρώπινη ευαισθησία

όσο πιο ξυπόλυτος ο άνθρωπος τόσο πιο μόνος περπατάει.

στο περπάτημα

όσο περισσότερο το αλκοόλ τόσο χειρότερο το περπάτημα.

στην επανάληψη

όσο περισσότερο επαναλαμβάνεσαι τόσο πιο πολύ επαναλαμβάνεται η επανάληψη

διάολε

δε φταίνε τα παπούτσια μου

φταίει το μυαλό μου

στα παπούτσια μου 

όσο πιο ανύπαρκτη η σόλα, τόσο πιο πολύ πέφτω μέσα σόλα

στο μυαλό μου

όσο περισσότερο εσένα, τόσο περισσότερο εγώ.

φθύνω απορία.

θα φύγει και το φθινόπωρο

απορώ με όλο αυτόν τον κύκλο του καιρού

της εποχής της

αποχής

θα φύγει το φθινόπωρο θα φύγει και θα αφήσει

γριές να ονειρεύονται σκουιρτ

σε πιλότους που δε πρόλαβαν να βάλουν αυτόματο 

πιλauto

στο δρόμο τώρα θα γεμίσουμε με ομπρέλα

χάλασε η προπέλα

και τα υποβρύχια φτάσανε στα άπατα

στα άπατα νερά που και οι γοργόνες φοβούνται να βολτάρουν

του κόσμου

τους αλλόθροους ανθρώπους τους πιάνουνε τα φύκια

στα άπατα νερά τους πνίγουν

στων αλλοθρόων ανθρώπων τις κηδείες

δεν βλέπεις έρωτα

μόνο στον ουρανό πετάνε τα στελθ απομπάνω

τους βρήκαν να χτυπιόσαντο στην άμμο

σαν το ψάρι έξω απο τα νερά του

μιλώντας μια γλώσσα με αριθμούς

ενα μηδέν μηδέν ένα ένα ένα μηδέν δεν

ζευγάρι μάζεψε αμάζευτο δωμάτιο

μαζικοί φθινοπωρινοί κουλ τώρα

απωρα σωρα τελειώσαν τα σιδερωμένα μπλουζάκια τους ενός 

με αποτέλεσμα η καφετιέρα να ρουφήξει

όλο τον γαλλικό καφέ 

πήγα λεία στον λύκο

και το οικοσύστημα συστήθηκε αλλιώς

στήσου στο τραπέζι κι έρχομαι

το φθινόπωρο φεύγει

είμαι η γοργόνα που φόρεσε τη γούνα της ανάποδα

με μόνο μία μαύρη αρβύλα στην ουρά

ταγκό χορεύω στα άπατα νερά

δε κώλωσα να βολτάρω στα άπατα νερά

ένα μηδέν ένα ένα μηδέν ένα μηδέν δεν

δεν με πειράζει ο χειμώνας

αλλά αν ήδη τους νοιώθω όλους κρύους

τώρα που θα παγώσουν παραμπάνω

το μόνο που με σώζει

είναι το πάπλωμα σου.

οτομλιβς.

λ όβερ.

το αγόρι μου είναι

πιο αλκοολικό από εμένα

θαρρώ πως λειτουργεί με αλκοολικές μπαταρίες

επαναφορτιζόμενες

εγώ πάλι έχω γεννήτρια συνεχούς ρεύματος

διαρκούς ρευστότητας

μουχει κάτσει ένα ποίημα στο λαιμό

βήχω ενώ πηδιόμαστε κάνω παύση

ελπίζοντας να βγει κιαυτο

όμως μόνο φλέμα 

όμως μόνο φλέγεται και πάλι αργά

κατεβαίνει

προς 

τα

κάτω

μωρό μου κατέβα προς τα 

κάντο

έχω στη τσέπη μια μουντζούρα 

στη πρώτη τζούρα

είχα καταφέρει να την κάνω σταυρόλεξο

γέλασα

οριζόντια οχι οχι

κατακόρυφα

ναι έτσι ξέμπλεξε μου

τα μαλλιά με τα δάχτυλα του ποδιού σου

βγήκαμε χαλαρά

καταλήξαμε μεθυσμένοι

και εθισμένοι ο ενας με τον άλλον 

ακούσαμε μουσική με μπιτ

εσένα σαρεσει η μουσική με μπιτ λες

λέω εμένα μαρέσουν οι μπιτ

συμφωνούμε και οι δυο πως σιχαινόμαστε τα μπιτσόμπαρα

και πάμε παρακάτω

ο ανεμιστήρας γυρνάει γύρω γύρω μας

νομίζω ψηλώνουμε και θα μας πάρει το κεφάλι

ο χώρος δροσίζεται

όσο κρύο και να έχει

ο κόλπος μου καίει

μπες στο κόλπο

όταν ήμουνα μικρή

δεν έπαιζα με μπίλιες ούτε με τάπες

ψέμματα έπαιζα λίγο με τάπες

τώρα παίζω με σφεντόνες

σημαδεύω σφηνοπότηρα μέσα σε στόματα

ίσως τη μέρα που θα σταματήσω να το κάνω

να ξεράσω αυτα τα λόγια

που μουχουν κάτσει στο λαιμό

ελπίζω να θυμάμαι μέχρι τότε την αλφάβητο

και να μη με έχει καταπιεί

κάποιο στόμα γεμάτο οινόπνευμα.

κρά ζώντας.

γέμισε ο κόσμος με σεξουαλικές πηγές
πήγες και γύρισες μα δε κατάλαβες και τίποτα
απόψε μανουριάζεις
μαύριο θα χαμηλώνεις το κεφάλι αντι να δώσεις γνώμη
φλερτάρεις διαρκώς μα στο τέλος πηδάς μόνο τον εαυτό σου
οι αποφάσεις σου μελλοντικές επιφανειακές αποκαταστάσεις
σε στάσεις ιεραποστολικές άντε και στα τέσσερα
η μάνα σου σε ρωτάει διαρκώς τι θα κάνεις στη ζωή σου
κι εσύ ακόμα απαντάς μαυτό που θάθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις
προς το παρόν δώσε δέκα
οι αναρτήσεις σου άρτιες και προσεγμένες
το καλοκαίρι στο νησί
το χειμώνα σου κόβουν το ιντερνετ
φρικάρεις και αγοράζεις ψυχοφάρμακα
πας και το πληρώνεις
όλα καλά τελικά επανήλθατε παρέα
το κινητό σου φωτίζει κάθε δυο λεπτά
και τάχα σου τη σπάει
πάει το κορίτσι σου να μιλήσει με άλλον
εσύ κάνεις διάλειμμα από τη συνέλευση για να τη σακατέψεις
λήξανε τα όνειρα σου τα παιδικά
και δημιουργείς λυσσασμένα έναν ακόμα κοινωνικό εφιάλτη
η κοινωνικοποίηση σου φορά σκισμένο τζιν και φούτερ
βγαίνεις πίνεις παραφέρεσαι
σου πιάνουν κουβέντα και συ σνομπ
εσωτερική ταχυπαλμία άγχους εξωτερικό προφίλ λούμπεν
γελάς με τους χριστιανισμούς
φέτος το πάσχα πάλι θα γκρινιάζεις στο τραπέζι
πως η λαμπάδα σου ήταν λευκή και όχι μαυροκόκκινη
ζητάς κεράσματα στα μπαρς
μα ξέχασες το αιρ κοντίσιον να καίει στο σαλόνι
προμοτάρεις αναπτήρα με φλόγιστρο αντιανεμικό
πίνεις δυο τζούρες και την ακούς οριζοντίως
συγκινήθηκες με συριους που τελικά γλιτώσαν και φτάσαν βερολίνο
το ψυγείο σου γεμάτο με νερά εμφιαλωμένα
ο πατέρας σου δημιούργησε ασυνείδητη ανταγωνιστικότητα
και τις κυριακές βλέπετε αμίλητοι μπάλα στη κουζίνα
είσαι ανοιχτόμυαλος
δε σου σηκώθηκε εκεί που θα πρεπε
φιλιούνται δυο αγόρια και συ χύνεις το βρακί σου
μιλάς για έλλειψη επικοινωνίας
και το κινητό σου είναι διπλάσιο από τη ψωλή σου
έχει και ίντερνετ.
στη πορεία υπερ των δικαιωμάτων των εργαζόμενων
μα περιμένεις στη πόρτα δέκα λεπτά τον ντελιβερα για δέκα λεπτά ρέστα
σιεστα μεσημεριανή
κουράστηκες να ξυνεις ταρχιδια σου όλη μέρα
πνευματική καλλιέργεια διάβαζες ώρες τώρα
άρθρο για καινούριο απλικεισον στο έξυπνο κινητό σου
πατάς το 2 και κατουράς από το δάχτυλο
πατάς το 3 κι έχεις ήδη γιο που σπουδάζει αγγλια
και γυναίκα με σουτιέν νούμερο έξτρα λαρτζ
σταμάτησες να κάνεις καινουριους φίλους μετά το λύκειο
σας ένωσαν εμπειρίες δυνατές
που σχετίζονται με το κυλικείο και τη σπαστικια αγγλικού
λες δε μπορείς να βρεις δουλειά
μας γάμησε η κρίση
είθισται πάντως οι άνθρωποι που δε βρίσκουν, πρώτα να έχουν ψάξει

αποθαρρυντικό
και δε μπορω να σταματήσω όποτε θα το λήξω

καλό κουράγιο φίλε
φίλος μου δεν έγινες ποτέ.

 

καλοου.

άτομο αν ατομικό.

τα πόδια μουρλιά ζουνε

στα βήματα μου απάνω ένα γιαρχη 

δυο για πλάκα

τρία και αεροπλάνιασα

γάτες νεκρές παρα πατούν

και σκύλοι

μα δε πέθανε κανένα τους απλ

αποκοιμηθήκαν και οι διαβάτες

τα -προς- περάσαν με θάνατο ψεκασμένα

με γκρι σημάδια τα ρημάδια της πόλης

σημαδεύουν ορδες χουλιγκανων αλμπίνων

ξυριζοφαλακρων με το χέρι το δεξί ψηλά να δείχνει το διάστημα

μάλλον άνθρωποι δεν θαναι

γι αυτο ανθρώπους να σκοτώνουν

είχα σταματήσει να τρώω

κιεκλεισε το στομάχι μου μα τώρα ξεκίνησα πάλι

πρέπει να επανέλθω

για να μπορέσω να αντέξω

όλη αυτή τη μαλακία που υπάρχει.

πρωινή σούπα απο ξενύχτι 

και δε σουπα ακόμα τίποτα

προσπαθώ να ανατομήσω 

μα καταλήγω απλανα ανατιμώ

και το πλάνο πλανεύεται με αεροπλανικούς ρυθμούς

ΚΑΙ ΠΕΦΤΕΙ φ16 που βουλιάζει

εφ τυχως δε πνίγηκε κανείς 

μόνο μια γοργόνα ψοφησε γιατί της έπεσε το φ16 στο κεφάλι

αν ανατομικά μαθαίναμε τα πάντα

όπως οι γιατρίνοι

τα πράματα θαταν πιο απλά

εκεί καρδιά εκεί συκώτι εκεί -ωχ- καρκίνος

διάγνωση 

θεραπεία 

απόγνωση

θεραπεία

αν ατομικά τα βλέπαμε όλα 

το ενα θα ήταν μεγαλύτερο απο το συν άπειρο

μεγαλύτερο απόλα

και οι μαθηματικοί θα χαναν τις δουλειές τους μιας και

θα μετράγαμε τα πάντα ανάποδα

μα έλεος ποιο ναναι το τέλος του απείρου;

και αν δε ξέρουμε που τελειώνει το άπειρο 

μήπως ξέρουμε απο που ξεκινάει;

ποιος ειναι ο τελευταίος γνωστός αριθμός 

πριν τον πρώτο άγνωστο;

θέλω απαντήσεις 

μα αν μου απαντήσεις δε θα θέλω μετά τίποτα

και προτιμώ να θελω παρα να μη θέλω

αρα θέλω να μη μου απαντήσεις

στην ερώτηση που θέλω να σου κάνω

και κάπως έτσι καθημερινοί άνθρωποι

βουλιάζουν σαν φ16 καθημερινά στο μπαραλογισμο

και τρέχουν να ξεφύγουν καθημερινά απο τα μπαρς

μα μπα κάπως μπαρδεμένα τα μπράματα 

αν ήμουν ψάρι

κάθε μέρα θα πάλευα να βγω απο τη γυάλα

αν ήμουν ψάρι 

κάθε νύχτα θα πάλευα έξω από τη γυάλα ναναπνεύσω

αν ήμουν γυάλα 

ποτέ δε θαχα μέσα ψάρια 

αν είχα ψάρια

αναγκαστικά θαγόραζα μια γυάλα.

   "το αιτιατό δεν έχει ίσως πάντα ανάγκη απο αίτιο."
σαντ.

Σκληρή πυρηνικότητα

οι σκληροπυρηνικοί άνθρωποι λένε πως είναι οι αδιάλλακτοι
οι κάθετοι και δυναμικοί

με έναν τρόπο ναι
τους βλέπω γύρω μου
αλλά περισσότερο στη ζωή μου μέσα
ο διαχωρισμός των ανθρώπων με τους οποίους συναναστρέφομαι
δεν είναι οι νωχελικοί και οι σκληροπυρηνικοί
όλως τυχαίως οι πρώτοι με συναντάνε και φεύγουν από μόνοι τους.
η μεγάλη μου κατηγοριοποίηση έγκειται
στους σκληρούς και στους πυρηνικούς.

ωραίοι οι σκληροί
έχουν έναν κυνισμό που τους βοηθάει να επιβιώνουν
επικίνδυνοι οι πυρηνικοί
έχουν μια ενέργεια που όταν εκδηλώνεται
είναι η πιο θανατηφόρα
μπαμ και κάτω κάτι σαν
πουτάνα όλα

ο πυρήνας κρύβει μέσα του όλα τα μυστικά
και όλα αυτά για να τα αντέξεις πρέπει να είσαι σκληρός
γι αυτό και είναι άμεσα συνδεδεμένες οι δυο αυτές λέξεις

γαμώτο όμως
οι βουτυρομπεμπεδες κυριάρχησαν το πλανήτη
τώρα πια ούτε σκληροί ούτε πυρηνικοί
μόνο ρομπότ
όχι
όχι στα ρομπότ
πες το ποίημα

είμαι ένας αστροναύτης στο πλανήτη σας

είμαι το χέρι σου που το τσίμπησε κουνούπι

είμαι η ούπα που χρειάζεσαι

για να βάλεις τη βίδα που σου λάσκαρε

είμαι η Κυριακή που δεν ήλπιζε στη δευτέρα 

είμαι η δεύτερη που θαθελε να είναι η πρώτη.

δεν είμαι τίποτα
είμαι τα ποτά που ήπιες,μέθυσες και έφαγες σούπα το πρωί
είμαι η γροθιά που έριξες στο τοίχο νευριασμένος
είμαι αυτό που ήμουν τότε που ήθελα να γίνω
αυτό που είμαι τώρα

πες το ποίημα
πες το με σκληρά λόγια
μέσω πυρηνικής φυσικής
πες το να γεμίσει ο πλανήτης με πολλαπλάσια της Χιροσίμα
η τερατογέννηση
δεν είναι δυο κεφάλια και τρία χέρια

είναι το μυαλό που ήδη κουβαλάν στους δρόμους
άνθρωποι σκληροπυρηνικοί
σαν αυτούς και εκείνους
σαν εσένα
και μένα.

όλα καλά θα πάνκ.

όλο εξυπνάδες να κι άλλη μια
να δες
ξύπνησα και η μέρα ήταν άλλη, δηλαδή
δεν ήταν η χθεσινή
ήταν άλλη.
ζω σε χώρα που στα μπουζούκια
τα λουλούδια προέρχονται από τα νεκροταφεία
και τα μπουρδέλα απαγορεύονται
σέκταση πέντε χιλιόμέτρων από τις εκκλησίες
τώρα αν οι εκκλησίες ή τα μπουρδέλα το ζήτησαν αυτό(;)
δε το ξέρω

τα πιτσιρίκια πνιγμένα στο νερό
τραγουδάνε τα τραγούδια
που δε πρόλαβαν να μαθουν απέξω
κόσμος
απόκοσμος

η καταστροφή θα έρθει από τα μέσα
και δεν θα μιλάει ούτε ισπανικά ούτε αγγλικά
και στα μπάρς ακόμα παίζουν αγγελάκα
και η εξεταστική παίζει τους φοιτητές κουκλοθέατρο
κόπηκες με 8 πέρασες με 4
στα τέσσερα
οι περιπτεράδες ακόμα γκρινιάζουν πως μας γαμάνε κοινωνικά από το κώλο

εντάξει δε λέω ζοριζόμαστε
αλλά κι από το κώλο μια χαρά είναι
θεστο το καλύτερα ρε περιπτερά
θεστο καλύτερα
και δώσμου τα τσιγάρα μου

είμαι σίγουρη πως
έχω να καπνίσω πολλά ακόμα διαβάζοντας αποθαρρυντικά
οικονομικοκοινωνικοπολιτικα αρθράκια
καλογραμμένα απο κακοδιαβασμένους δημοσιογράφους

ξέρω πως ακούγομαι αποθαρρυντική
μα αλήθεια δεν άγχομαι
απλά αγχώνομαι
και στο τέλος στις πλατείες
θα χτυπιούνται όλοι mosh pit
σε πανκ μελωδίες ευγενικά επιθετικοί
αχ συγνώμη που σεζμπρωξα
είναι που παίζει πανκ
και έτσι εκτονώνομαι

καληνύχτα κόσμε
ή και καλημέρα
αν ήσουν γυναίκα
κάπου τώρα χρονικά θα ήσουν στην εμμηνόπαυση
και ξέρεις τι σημαίνει αυτό...

μετά γαμήσια χωρίς άγχος

αλλά ούτε και αναπαραγω Γη

μετά τη βάση, μετάβαση.

η μετάβαση ,

από το φλέμα στη μύξα, είναι δύσκολη υπόθεση .

συνήθως βοηθάνε τα σιρόπια σε όλη αυτή τη διαδικασία.

αυτά που σου λέω τώρα, από κάπου βγαίνουν

και επειδή είμαι άρρωστη

αρα και αυτά, είναι άρρωστα,

αλλά θέλω να πιστεύω πως αυτά που έχω μέσα μου, είναι υγιεί.

ο κόσμος όμως, είναι όντως άρρωστος,

αφού χαλάει τα χρήματα του σε φαρμακεία.

τα φαρμακεία έχουν ένα κοινό αποδεκτό λογότυπο ,
έναν σταυρό

ο οποίος είναι ξεκάθαρα, χριστιανικό σύμβολο.

αυτό κι αν είναι άρρωστο.

δηλαδή,

ο χριστός γιατρεύει και ο βούδας όχι;

εντάξει ο βούδας με τόσο λίπος από κάτι θα πάσχει σίγουρα,

δεν ήταν καλό παράδειγμα

ο βήχας δε κρύβεται ,είναι σα τη γκαβλα

και η γκαβλα σαν αποτέλεσμα έχει κάτι που φτύνει.

γενικά, να επιτρέπετε σε όλα τα υγρά που έχετε μέσα σας

να βγαίνουν προς τα έξω,

είναι απόλυτα υγιές.

έχω ώρες τώρα,

που παλεύω με τον βήχα μου, που παλεύει με τα τσιγάρα που έκανα σήμερα,

η μετάβαση .

το να ξεφύγεις από οτιδήποτε άρρωστο,

(μμμ  μη το πάω στα τετριμμένα)

έχει να κάνει με τη συλλογιστική που αναδιπλώνεις,

πάνω σε τετριμμένα ζητήματα.

όσο δέχεσαι μια συγκεκριμένη πραγματικότητα και ζεις μέσα σε αυτή,

αυτή άθελα σου, μετατρέπεται (από σένα και μόνο)

σε μια φυσική κατάσταση,

η οποία όμως, είναι φυσιολογική μόνο για σένα.

οι μύξες είναι άλλο θέμα, θα μου πεις

κι όμως (θα σου πω εγώ).

η αρρώστια, είναι μια υγιής κατάσταση

μιας και η προβληματικότητα στο εσωτερικό,

έχει μια κάποια εκδήλωση ,
πες το μύξα, πες το βήχα.

η ίδια η εκδήλωση της αρρώστιας,

η εξωτερίκευση του προβλήματος του μέσα,

είναι μια λογική αντίδραση σε ένα προβλημα.

άρα αφού η αντίδραση του οργανισμό στην αρρώστια μέσω του βήχα

έχει υγιή έκφανση,

μπορούμε να πούμε πως
υπάρχει ελπίδα στη μετάβαση.

δεν ξέρω αν τα λόγια μου έχουν συνοχή

αλλά εγώ σίγουρα πάσχω από συνάχι.

αν συνεχίσετε να διαβάζετε λίγο ακόμα ,

δεν μπορώ να σας εγγυηθώ
ότι δε θα κολλήσετε και σεις.

περαστικά σας, αν την πατήσατε ήδη
και μη ξεχνάτε,
υπάρχει ελπίδα στη μετάβαση.

ΜΙΛΗσεμου.

αστικοί αστακοί.

τα καλοκαίρια οι πόλεις γεμίζουν
με αστικούς αστακούς
είναι αυτοί οι άνθρωποι
οι διαρκώς κόκκινοι και ιδρωμένοι
σκουπίζουν το μέτωπο τους με χαρτοπετσέτες χαρτομάντηλα χαρτί κουζίνας
με οτιδήποτε
ακόμα και σερβιέτα αν τους δώσεις θα τη χρησιμοποιήσουν.
σπανίως οι αστικοί αστακοί έχουν χιούμορ
και μάλιστα ακόμα και να βρεις έναν, θα έχει αυτό που λέμε
κακό χιούμορ
θα σου μιλήσει για τον καιρό
για τον τσίπρα
για τον ξάδελφό του από το χωριό
για έναν φίλο από την Αθήνα
και μετά πάλι για τον καιρό
συγκεκριμένα για τον καύσωνα
κοινώς
η συναναστροφή με τους αστικούς αστακούς
είναι το καλύτερο παράδειγμα
ανθρώπινης επιφανειακής επικοινωνίας
που θα μπορούσες να βρεις.

φέτος το καλοκαίρι πολλά τα μεροκάματα
μας έχει καταπιεί η πόλη
ξυπνάω τα πρωινά και τρέχω στο καθρέφτη
φοβάμαι μη ξυπνήσω αστικός αστακός ενώ κοιμήθηκα άνθρωπος
ανάθεμα τον Κάφκα και τη μεταμόρφωση του
που τρέφει καθημερινά αυτή μου την ανησυχία

φέτος το καλοκαίρι
δεν έχει θάλασσες και ηλιοβασιλέματα
ούτε μαγιό ούτε τεκίλες σανραιζ

φέτος το καλοκαίρι
το μόνο πράγμα πάνω μου που κάνει διακοπές
είναι το μυαλό μου τα λεπτά που σε χαζεύω
ενώ σερβίρεις ούζα και μπύρες
σενα μάτσο αστικούς αστακούς

εσύ να τους ρωτάς ¨που να σας τα αφήσω;"
κι αυτοί αδιάφορα να σου απαντάνε "άστα κει".

δε γκάνι.

συμβουλές όταν σε ακουμπάνε με πιστόλι στο κρόταφο

τρόπος διαφυγής πρώτος.

με αργές κινήσεις σηκώνουμε το χέρι που αγαπάμε περισσότερο και που μπορούμε να χειριστούμε καλύτερα.εννοώ ,πως αν είμαστε αριστερόχειρες σηκώνουμε το αριστερό ,ενώ αν δεν είμαστε αριστερόχειρες σηκώνουμε το δεξί.αν είμαστε αμφίχειρες και μπορούμε να χειριστούμε εξίσου καλά και τα δυο μας χέρια, καλό θα ήταν να χρησιμοποιήσουμε το χέρι με το οποίο αυνανιζόμαστε συνήθως, μιας και το χέρι αυτό μας έχει προσφέρει πολλές ικανοποιήσεις και ελπίζουμε πως θα το κάνει για ακόμα μια φορά.

σηκώνουμε λοιπόν το χέρι που αποφασίσαμε και με αργές κινήσεις αρχίζουμε να χαϊδεύουμε το ξένο χέρι.ξεκινάμε να μιλάμε αργά καθαρά και τρυφερά χωρίς να κοιτάξουμε τον άνθρωπο με το πιστόλι.του εξηγούμε πως όλα λύνονται και πως δεν χρειάζονται υπερβολές. πως ένα όπλο στον κρόταφο είναι μια ακραία επιθετική συμπεριφορά και του δίνουμε λόγους ορθολογιστικούς, για να μην επιμείνει. σιγά σιγά αρχίζουμε την επίκληση στο συναίσθημα.σχεδόν πάντα πιάνει.αλλά όχι δάκρυα.μόνο λέξεις.του εξηγούμε πως η μαμά του δε θα ήταν καθόλου περήφανη γι αυτόν αν ήξερε πως παίζει με όπλα και πως έχει δολοφονικές τάσεις.του μιλάμε  για τη θερμοκρασία και την υγρασία των φυλακών και τονίζουμε πως εκεί μέσα θα αναγκαστεί να κάνει παρέα με ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με αυτόν. με εγκληματίες που θα του μιλάνε άσχημα και πως όταν θα βγει από εκεί μέσα, θα είναι ένα μηδενικό με πόδια απέναντι στη κοινωνία.προσοχή.όλα αυτά πρέπεινα ακουστούν καλοπροαίρετα και ο τόνος που λέγονται φιλικός. σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να νευριάσουμε τον άνθρωπο με το πιστόλι περισσότερο απ όσο είναι ήδη.σκοπός μας είναι να νοιώσουμε το πιστόλι να χαλαρώνει στον κρόταφό μας και να απομακρύνεται αργά από τον στόχο του.δηλαδή απο εμάς.

τρόπος διαφυγής δεύτερος.

βγάζουμε με αργές κινήσεις το κινητό μας από τη τσέπη και χωρίς να δίνουμε την παραμικρή εντύπωση ανησυχίας.μπαίνουμε στα μηνύματά μας και συντάσσουμε ένα καινούριο.πληκτρολογούμε κάτι του τύπου "<3" ή κάτι του τύπου " :) ".
προσπαθούμε να φανούμε συμπαθητικοί και χαριτωμένοι μέσω των μηνυμάτων μας στο άνθρωπο που μας απειλεί.καλό θα ήταν να μη γράψουμε κάποιου είδους κειμένου και να περιοριστούμε σε εικονικά ιμότιονς.αυτό θα το συμβούλευα μιας και η ερμηνεία των μηνυμάτων είναι περίεργη υπόθεση. δεν περιέχουν καμία ακουστικότητα και μπορούν να ερμηνευτούν απο διαφορετικούς ανθρώπους με διαφορετικούς τρόπους και αυτή η στιγμή σίγουρα δεν πρέπει να ρισκάρουμε. δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παρερμηνευτούν οι φιλικές μας προθέσεις από τον άνθρωπο με το πιστόλι.όταν στείλουμε το μήνυμα θα ακουστεί ο ήχος από το κινητό που θα χτυπήσει.το χέρι του θα κατέβει μηχανικά για να τοπιάσει και εμείς ελπίζουμε οτι αφού το κάνει θα χαμογελάσει γλυκά σε εμάς, μετανιωμένος από τη συμπεριφορά του.

τρόπος διαφυγής τρίτος
και τελευταίος.

αυτός ο τρόπος διαφυγής είναι αρκετά διαφορετικός από τους άλλους.απαιτεί απο εμάς μια άλλη κοσμοθεωρία απο αυτήν που μέχρι τώρα εφαρμόζαμε σε όλα τα χρόνια της ζωής μας. αυτός ο τρόπος διαφυγής, μας θέλει έτοιμους να συμφιλιωθούμε με τη μοίρα και να γειώσουμε την σημασία του αισθήματος επιβίωσης που μια ζωή μας στοιχειώνει.
ο τρόπος αυτός έχει να κάνει
με μια μόνο κίνηση και με μια μόνο λέξη.
γυρνάμε και κοιτάμε τον άνθρωπο με το όπλο στα μάτια. τόσο βαθιά όσο να νοιώσουμε τους εγκεφάλους μας να ενώνονται.με καλή άρθρωση και δυνατή φωνή του λέμε αργά
"πάτα"
τώρα ναι, το αποτέλεσμα είναι μεγάλη κουβέντα.
μπορεί να πατήσει τη σκανδάλη,
αλλά μπορεί και όχι.

η εντύπωση που μπορείς να δώσεις σε κάποιον πως είσαι έτοιμος να πεθάνεις, δίνει την εντύπωση στον ίδιο τον θάνατο, πως δε χρειάζεται να σε αγγίξει.η αποδόμηση της ύπαρξης και η συμφιλίωση με το εφήμερο, είναι ο μοναδικός τρόπος να ζήσεις χωρίς να πεθάνεις, μια μικρή στιγμή θανάτου.ο θάνατος είναι το μόνο αίσθημα που δεν μπόρεσε κανείς να το βιώσει ζωντανός

οι τρόποι διαφυγής έχουν να κάνουν με την απόδραση μας απο μια γενικότερη ανεπιθύμητη κατάσταση,
αν μετατρέψουμε το ανεπιθύμητο στοιχείο σε κάτι, όχι αναγκαστικά επιθυμητό, αλλά αδιάφορο, τότε ίσως να μπορέσουμε να νοιώσουμε στα αλήθεια αυτό που λέμε, ζωή.
το ρίσκο, είναι η μοναδική ουσιαστική αντιμετώπιση στο σκοτάδι της καθημερινότητας.
αν το ρίσκο τονομάζεις τρέλα

ας γίνουμε τρελοί
αν το ρίσκο τονομάζεις αυτοκτονία
καλύτερα άνθρωποι να αυτοκτονούν, παρα να σκοτώνονται
κι όπως έλεγε ένα στένσιλ, στη γειτονιά μου κάποτε

αφού δεν αυτοκτονείς
γιατί δε ζεις;

ex ουσία.

έχω καταφέρει

ώρες τώρα να κρατήσω το στόμα μου

σε μια μισάνοιχτη κατάσταση

ή και μισόκλειστη κατάσταση ανάλογα

πως το βλέπεις.

Έτσι έχω καταφέρει να βγάζω ημιτελείς λέξεις

από μέσα.

μισοτελειωμένες ή μισοξεκινημενες.

Έτσι έχω καταφέρει

να αφήνω τη φαντασία των ακροατών μου

να κινηθεί ελεύθερα στο χώρο.

Έχω καταφέρει να λέω αυτό που θέλω 

με έναν τρόπο που δίνει την ευκαιρία

στους ακροατές μου να καταλαβαίνουν

ο,τι θέλουν αυτοί να καταλάβουν

αν θέλουν να το καταλάβουν και για όσο.

ετσι εχω καταφέρει να 

αποστασιοποιηθώ στο περίπου

από την επικοινωνία μου με τους ακροατές μου

μιας και απο τη στιγμη που

υποθέτουν αυτο που λεω και δεν το ακούνε

δημιουργείται ενας οριοθετημένος διάλογος.

Έτσι έχω καταφέρει 

να δημιούργησω χάσμα ανάμεσα σε μένα 

και τους ακροατές μου

δημιουργώντας τους την περιέργεια του τι είναι αυτό

που λέω τελικά

και πόσο καλά μαντέψατε τις λέξεις που χρησιμοποίησα.

Ετσι έχω καταφέρει να εξιταρω τους ακροατες μου

και να αναρωτιούνται πόσο καλά με ξέρουν 

και αν καταλαβαίνουν όντως αυτο που θέλω να πώ.

Έτσι έχω καταφέρει

να έχω το πάνω χέρι στη σχέση μου με τους ακροατές μου

και να τους δημιουργώ μια κάποια νευρικότητα

μιας και νοιώθουν στο περίπου

εκτεθειμένοι απέναντι μου.

Έτσι έχω καταφέρει να τους επηρεάζω ψυχικά

με έναν τρόπο που δεν μπορούν ακριβώς να με κατηγορήσουν

αφού αυτοί επέλεξαν να μπουν σαυτη τη διαδικασία

χωρις εγώ να αναγκασω κανέναν.

Έτσι έχω καταφέρει να είμαι χειριστική και αθώα ταυτόχρονα

και οι ακροατές μου γεμάτοι με απορία και σύγχυση.

κλείνω το στόμα μου

αυτή  η συνειδητοποίηση δε μου ταιριάζει

τα παιχνίδια εξουσίας 

μετατρέπουν το συναίσθημα σε έμμονη ιδέα

και αυτό δεν είναι και πολύ καλή ιδέα

εκτός κι αν θέλεις να ζήσεις καμία σαπουνόπερα

ωραιες και οι σαπουνοπερες

αλλα καποια στιγμη βαριέσαι.

γάτες και νιπτήρες.

πήγα στον νιπτήρα και έπλυνα τη μούρη μου

μαλακίες περιττές κινήσεις

το ξενύχτι έχει διεισδύσει μέσα στους πόρους

κι εγώ έχω πορωθεί με το ξενύχτι

οι γατες καυλωνουνε εξω απο το παράθυρο

και ουρλιάζουν

τα νεύρα μου σήμερα

ειναι αυξημενα

τακουω και τα λεω μόνη μου

σεμένα

μαλάκα αποκλείεται αυτές ναναι γάτες

σίγουρα ειναι οργασμός

νοιωθω ενα μουδιασμα

στο κεφάλι μου μέσα

δε ξερω τι μου γίνεται λέω

δε ξερω τι μου γίνεται ρε ξαναλέω

ξέρεις 

τέτοια απο εκείνα τα ετσι

που λεμε δυνατά για να τ ακουσουμεστω

στον δρόμο το νιαούρισμα έσβησε

μπορεί ναταν γάτα

μπορεί να ηταν γυναίκα

αλλά μπορεί ναταν και το κεφάλι μου

τηλέφωνο πάλι 

ελα είμαι εκει πάω

σφηνάκια δυο

δε πινω ξίδια τακοψα μεγάλε

ελα ρε που τα κοψες

κατάλαβες; τους λέω δε πίνω ξίδια

δε με πιστεύουνε βάζουν σφηνάκια

και μετα εγώ αναγκάζομαι να τα πιω

για να μην είμαι κιαγενής

γυρνάω και οι γάτες 

έχουν εκσεφτονιστει τελείως

το ζουν μπροντγουευ

πήγα στο νιπτήρα κι έπλυνα τη μούρη μου

ευτυχώς σκέφτηκα

που δεν ήταν στο μυαλό μου όλο αυτό

και για μια στιγμή

έκανα να τις ακούσω

μπα

γυναίκα είναι.